Владимир Высоцкий — Прошла пора вступлений и прелюдий songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Прошла пора вступлений и прелюдий" van Владимир Высоцкий.
Songteksten
Прошла пора вступлений и прелюдий.
Все хорошо, не вру, без дураков.
Меня к себе зовут большие люди,
Чтоб я им пел «Охоту на волков».
Быть может, запись слышал из окон,
А может быть, с детьми ухи не сваришь.
Как знать? Но приобрел магнитофон
Какой-нибудь ответственный товарищ.
И, предаваясь будничной беседе
В кругу семьи, где свет торшера тускл,
Тихонько, чтоб не слышали соседи,
Он взял, да и нажал на кнопку «пуск».
И там, не разобрав последних слов
(Прескверный дубль достали на работе),
Услышал он «Охоту на волков»
И кое-что еще на обороте.
И, все прослушав до последней ноты,
И, разозлясь, что слов последних нет,
Он поднял трубку: «Автора „Охоты“
Ко мне пришлите завтра в кабинет».
Я не хлебнул для храбрости винца
И, подавляя частую икоту,
С порога от начала до конца
Я проорал ту самую «Охоту».
Его просили дети, безусловно,
Чтобы была улыбка на лице.
Но он меня прослушал благосклонно
И даже аплодировал в конце.
И об стакан бутылкою звеня,
Которую извлек из книжной полки,
Он выпалил: «Да это ж про меня!
Про нас про всех, какие к черту волки?!»
Ну все — теперь, конечно, что-то будет.
Уже три года — в день по пять звонков.
Меня к себе зовут большие люди,
Чтоб я им пел «Охоту на волков».
Songtekstvertaling
De tijd voor introducties en preludes is voorbij.
Het is goed, ik lieg niet, geen geintjes.
Grote mensen roepen me naar hen.,
Ik wil wolf Hunt voor ze zingen.
Misschien hoorde ik de opname van de ramen.,
Of misschien kun je geen soep maken met kinderen.
Hoe weet je dat? Maar ik heb een bandrecorder gekocht.
Wat is een verantwoordelijke metgezel.
En, zich over te geven aan alledaagse conversatie
In de familiecirkel, waar het licht van de vloerlicht gedimd is,
Rustig, zodat de buren het niet horen.,
Hij pakte het en drukte op de startknop.
En daar, zonder de laatste woorden uit te spreken
(Een zeer slechte dubbel werd genomen op het werk),
Hij hoorde de Wolfjacht.
En nog iets op de achterkant.
En, na alles te hebben geluisterd naar de laatste noot,
En boos dat de laatste woorden er niet zijn,
Hij nam de telefoon op. „Jacht“
Stuur het morgen naar mijn kantoor."
Ik nam geen slok wijn voor moed.
En, het onderdrukken van frequente hik,
Van de drempel van begin tot einde
Ik riep De "Hunt".
De kinderen vroegen er natuurlijk om.,
Om een glimlach op je gezicht te hebben.
Maar hij luisterde goed naar me.
En zelfs applaudisseerde op het einde.
En over het glas met een klinkende fles.,
Die ik uit de boekenkast heb gehaald.,
Hij zei: "Dit gaat over mij!
Over ons allemaal, wat zijn de wolven?!»
Nou, nu, natuurlijk, zal er iets gebeuren.
Al drie jaar, vijf telefoontjes per dag.
Grote mensen roepen me naar hen.,
Ik wil wolf Hunt voor ze zingen.