Владимир Высоцкий — Песня Солодова songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Песня Солодова" van Владимир Высоцкий.
Songteksten
В дорогу — живо! Или — в гроб ложись.
Да! Выбор небогатый перед нами.
Нас обрекли на медленную жизнь —
Мы к ней для верности прикованы цепями.
А кое-кто поверил второпях —
Поверил без оглядки, бестолково.
Но разве это жизнь — когда в цепях?
Но разве это выбор — если скован?
Коварна нам оказанная милость —
Как зелье полоумных ворожих:
Смерть от своих — за камнем притаилась,
И сзади — тоже смерть, но от чужих.
Душа застыла, тело затекло,
И мы молчим, как подставные пешки,
А в лобовое грязное стекло
Глядит и скалится позор кривой усмешке.
И если бы оковы разломать —
Тогда бы мы и горло перегрызли
Тому, кто догадался приковать
Нас узами цепей к хваленой жизни.
Неужто мы надеемся на что-то?
А может быть, нам цель не по зубам?
Зачем стучимся в райские ворота
Костяшками по кованным скобам?
Нам предложили выход из войны,
Но вот какую заложили цену:
Мы к долгой жизни приговорены
Через вину, через позор, через измену!
Но стоит ли и жизнь такой цены?!
Дорога не окончена! Спокойно! -
И в стороне от той, большой, войны
Еще возможно умереть достойно.
И рано нас равнять с болотной слизью —
Мы гнезд себе на гнили не совьем!
Мы не умрем мучительною жизнью —
Мы лучше верной смертью оживем!
Songtekstvertaling
Op de weg-nu! Of-in de kist liggen.
Ja! De keuze is niet rijk voor ons.
We werden veroordeeld tot een langzaam leven. —
We zijn eraan vastgeketend.
En sommige mensen geloofden in haast. —
Ik geloofde zonder om te kijken, dom.
Maar is dit leven - wanneer in ketens?
Maar is het een keuze - als je geboeid bent?
Verraderlijk is de gunst die ons getoond wordt. —
Zoals het drankje van half-gekte duikers.:
De dood van hun eigen-achter de steen op de loer,
En achter-ook de dood, maar van vreemden.
De ziel is bevroren, het lichaam is gevoelloos,
En we zijn stil, als valse pionnen.,
En de voorruit is vies.
Uiterlijk en grijns schamen zich voor scheve grijns.
En als de boeien gebroken waren —
Dan hadden we onze keel uitgebeten.
Degene die dacht om te ketenen
We zijn gebonden door ketens aan het geroemde leven.
Hopen we echt ergens op?
Of misschien kunnen we het doel niet aan?
Waarom kloppen we aan de poorten van het paradijs
Knokkels op gesmede beugels?
We kregen een uitweg uit de oorlog aangeboden.,
Maar hier is wat de prijs was vastgesteld:
We zijn veroordeeld tot een lang leven.
Door schuld, door schaamte, door verraad!
Maar is het leven de prijs waard?!
De weg is nog niet voorbij! Rustig aan! -
En weg van die grote oorlog.
Het is nog steeds mogelijk om waardig te sterven.
En het is nog te vroeg om ons gelijk te stellen met moeraslijm. —
We bouwen onze nesten niet op rot.
Wij zullen geen pijnlijk leven leiden. —
We leven nog liever een zekere dood.