Владимир Высоцкий — Песня о сумасшедшем доме songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Песня о сумасшедшем доме" van Владимир Высоцкий.
Songteksten
Сказал себе я: брось писать, —
Но руки сами просятся.
Ох, мама моя родная, друзья любимые!
Лежу в палате — косятся,
Не сплю: боюсь — набросятся, —
Ведь рядом — психи тихие, неизлечимые.
Бывают психи разные —
Не буйные, но грязные, —
Их лечат, морят голодом, их санитары бьют.
И вот что удивительно:
Все ходят без смирительных
И то, что мне приносится, все психи эти жрут.
Куда там Достоевскому
С «Записками» известными, —
Увидел бы, покойничек, как бьют об двери лбы!
И рассказать бы Гоголю
Про нашу жизнь убогую, —
Ей-богу, этот Гоголь бы нам не поверил бы.
Вот это мука, — плюй на них! -
Они же ведь, суки, буйные:
Все норовят меня лизнуть, — ей-богу, нету сил!
Вчера в палате номер семь
Один свихнулся насовсем —
Кричал: «Даешь Америку!» и санитаров бил.
Я не желаю славы, и Пока я в полном здравии —
Рассудок не померк еще, — и это впереди, —
Вот главврачиха — женщина —
Пусть тихо, но помешана, —
Я говорю: «Сойду с ума!" — она мне: «Подожди!»
Я жду, но чувствую — уже
Хожу по лезвию ноже:
Забыл алфавит, падежей припомнил только два…
И я прошу моих друзья,
Чтоб кто бы их бы ни был я,
Забрать его, ему, меня отсюдова!
Зима 1965−1966
Songtekstvertaling
Ik zei tegen mezelf: stop met schrijven., —
Maar mijn handen vragen erom.
Oh, mijn lieve moeder, mijn geliefde vrienden!
Liggend op de afdeling-squinting,
Ik slaap niet, Ik ben bang dat ze me zullen aanvallen., —
Psycho ' s in de buurt zijn immers rustig, ongeneeslijk.
Er zijn verschillende soorten Psycho ' s —
Niet gewelddadig, maar smerig., —
Ze worden behandeld, uitgehongerd en geslagen door paramedici.
En dit is wat geweldig is.:
Iedereen gaat zonder dwangbuis.
En het feit dat ik al die gekke dingen meebracht.
Waar gaat Dostojevsky heen?
Met "Notities"., —
Je had de voorhoofden op de deur moeten zien bonken, dode man.
En om Gogol te vertellen
Over ons ellendige leven, —
God, die Gogol zou ons niet geloven.
Dit is meel-spuug op hen! -
Het zijn gewelddadige teven, nietwaar? :
Iedereen probeert me te likken. Ik heb de kracht niet.
Gisteren in huis nummer zeven.
Eén van hen werd voorgoed gek. —
Schreeuwde: "je geeft Amerika!"en sloeg de verplegers.
Ik wil niet beroemd worden, en ik ben nog steeds in perfecte gezondheid. —
Mijn geest leeft nog — en dat moet nog komen, —
Hier is de hoofdofficier, een vrouw. —
Laat stilletjes, maar boos, —
Ik zeg: "ik word gek!""ze zei:" Wacht!"
Ik wacht, maar ik voel me ...
Lopen op de rand van een mes:
Ik vergat het alfabet, ik herinnerde me maar twee zaken.…
En ik vraag mijn vrienden,
Dus wie zou ze willen?
Neem hem, hem, mij mee!
Winter 1965-1966