Владимир Бочаров — Застывший поцелуй songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Застывший поцелуй" van Владимир Бочаров.
Songteksten
Ты пишешь, что оно последним будет,
Ты говоришь: «Прости, у нас не схожи судьбы».
И под венец и под венец идёшь сама.
Ах, эта свадьба, свадьба меня по жизни вертит.
То головой в пучину, то наземь ставит вновь.
Да только вот чужое счастье третьего не терпит.
И для меня всегда ты будешь — первая любовь.
О благородстве помолчим, оно прошло
Людскую суть, познав, увы, исчезло напрочь.
Так исчезает день и остаётся на ночь
Тот, с кем тебе, наверно, будет хорошо.
Ты просишь: «Позабудь меня!» Уже забыл.
Не так чтобы совсем, но вспоминаю реже.
Я понимаю — ничему не быть, как прежде,
И, на листке, прощальный поцелуй застыл.
Songtekstvertaling
Je schrijft dat het de laatste zal zijn.,
Je zegt, " Het spijt me, we hebben niet hetzelfde lot."
En onder de kroon en onder de kroon ga je zelf.
Ah, deze bruiloft, deze bruiloft verandert mijn leven.
Het hoofd in de afgrond, dan op de grond zet weer.
Ja, maar het geluk van iemand anders tolereert de derde niet.
En voor mij zul je altijd mijn eerste liefde zijn.
Laten we zwijgen over de adel, het is voorbij
De menselijke essentie, die helaas geleerd heeft, is volledig verdwenen.
De dag verdwijnt en blijft in de nacht
Iemand waar je waarschijnlijk gelukkig mee bent.
Je vraagt: "vergeet mij!"Ik ben het al vergeten.
Niet echt, maar ik herinner me minder vaak.
Ik begrijp dat niets meer hetzelfde zal zijn.,
En op het laken bevroor de afscheidskus.