Владимир Бочаров — Двор воспоминаний songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Двор воспоминаний" van Владимир Бочаров.
Songteksten
Старый столик с лавочкой нас двоих приютил.
И мотив про голубей, что, впорхнув в старый дом,
Сгинули в огне любви, для тебя звучал.
Сколько спето песен здесь?! Их уже не вернуть.
Где ты, моя девочка, дальше, чем та весна.
Вот решил по осени вновь сюда заглянуть,
Постоять под окнами, где жила она.
Что я здесь потерял?! Ты ответь, старый двор.
Сколько тут сказано? Ты в ночи слышал всё.
Ветер — озорник пройдёт по тебе, словно вор,
Из-под ног ковёр листвы за собой унесёт.
Всё, пора уходить, старый двор опустел.
Скоро он до весны позабыл о любви.
С тополей последний лист в никуда полетел.
Давняя любовь моя, не зови, отпусти.
Songtekstvertaling
Een oude tafel met een bank beschutte ons beiden.
En het motief over duiven die het oude huis binnen fladderen,
Omgekomen in het vuur van de liefde, want je klonk.
Hoeveel liedjes worden hier gezongen?! Ze kunnen niet teruggebracht worden.
Waar ben je, mijn meisje, verder dan die lente.
Hier is besloten om op de herfst weer hier kijken,
Ga onder de ramen staan waar ze woonde.
Wat heb ik hier verloren?! Geef antwoord, Oude Rechtbank.
Hoeveel staat er? Je hebt ' s nachts alles gehoord.
De ondeugende wind zal over je heen gaan als een dief.,
Het tapijt van bladeren zal je onder je voeten vandaan halen.
Dat is het, het is tijd om te gaan, de oude binnenplaats is leeg.
Al snel vergat hij de liefde tot de lente.
Met poplars vloog het laatste blad in niemandsland.
Mijn oude liefde, niet bellen, loslaten.