Виталий Аксёнов — Нужда songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Нужда" van Виталий Аксёнов.

Songteksten

И кусочек пирога откусим.
Но я себя, как карася, ловлю на этот крюк,
А что ты смог, а разве ты не струсил.
Пустому мешку, ох как трудно стоять,
И пытаюсь здесь упасть на книги.
Но если глупость прёт, как жир из барана,
То Вам не быть не в Лондоне не в Риме.
Нужда, плохая ты попутчица, ну как же без тебя.
Ты встретишь, и получаться такие фортеля,
Что ум за разум завернёт, три раза обойдя,
Но стала ты учителем для всех и для меня.
Как он жил, не тужил, рождество в горах,
А сегодня всё, прости, отплыли.
Но как он бил, воротил, голова в ногах,
А уши находили в Аргентине.
Кто счас прав, кто виноват, знает только Бог,
И по чьим законом рыба мечет.
Но чем дальше уши улетают за порог,
Тем твой закон сильнее лёг на плечи.
Как тут быть, говорить, не так уж страшен лес,
И мы с тобой найдёмся по компасу.
Что здесь ждать, выжидать сказочных чудес,
И вспоминать о прошлых деребасах.
Пустыми разговорами свободы не найти,
Ведь голова и ноги руки целы.
И знай себя подшпоривай, чтоб не на пол пути.
Ты сможешь победить, я в это верю.

Songtekstvertaling

En we nemen een hapje van de taart.
Maar ik vang mezelf als een karper op deze haak.,
En dat kon je, en ben je niet bang geworden?
Een lege zak, oh hoe moeilijk het is om te staan,
Ik probeer in de boeken te vallen.
Maar als de dwaasheid van haasten, als het vet van de RAM,
Dan ben je niet in Londen of Rome.
Need, je bent een slechte reisgenoot, zonder jou.
Jullie zullen elkaar ontmoeten, en krijgen zulke trucs,
Welke geest voor de geest zal veranderen, drie keer omzeilen,
Maar je bent een leraar geworden voor iedereen en voor mij.
Hoe hij leefde, niet treurde, Kerstmis in de bergen,
En vandaag allemaal, sorry, vertrokken.
Maar terwijl hij sloeg, de grote man, het hoofd in de benen,
En de oren werden gevonden in Argentinië.
Alleen God weet wie er gelijk heeft en wie er schuld aan heeft.,
En volgens wiens wet de vissen vliegen.
Maar hoe verder de oren over de drempel vliegen,
Hoe meer je Wet op je schouders valt.
Zoals hier, om te spreken, niet zo verschrikkelijk bos,
En jij en ik zullen gevonden worden door het kompas.
Wat is er om op te wachten, om te wachten op sprookjes?,
En herinneringen ophalen over verleden derebucak.
Je kunt vrijheid niet vinden met lege gesprekken.,
Het hoofd en de poten van de hand zijn immers intact.
En weet dat je jezelf moet aansporen, zodat dat niet de helft van de weg is.
Je kunt winnen, dat geloof ik.