ВиСтанция — Чернила songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Чернила" van ВиСтанция.

Songteksten

Еле видно след в блокноте старом — давненько это было,
Время промелькнуло мимо, выцвели чернила
Замерло, остыло пламя, не вернуть, не изменить,
Но тянет прошлое назад, тянет, словно нить
Не вспомнить, но и не забыть последние слова, минуты
Адрес, телефон и подпись храню, но почему-то
Все мои мечты так и остались лишь мечтами,
А ценности и барахло мир поменял местами
Среди старых фотографий, пыльных стихов,
Среди спальных романов и сотни других снов
Бесценная память жива — в потертом блокноте твой почерк
Столько лет его прятал, в надежде, что будет проще
И твои нежные руки меня держали бережно,
Дрожа от холода, ты плакала понеженно,
Моля меня поклясться тебе остаться преданным
Пустой перрон свидетель — твою любовь не предал я!
Восточный экспресс нес, билет до Берлина
Три дня томящей дороги под стуки поезда, ветром гонимым
Пасмурным утром, навсегда расходясь врозь,
Я чувствовал сердцем твой перламутровый голос
Чистый как слезы… И я не мог уснуть,
Держа в ладонях тот блокнот — я видел:
Когда-нибудь, быть может, через сотню лет, скажу:
«Давненько это было… Время промелькнуло мимо…
Выцвели чернила…»
Лампады плакали, а за окном — ночь
И только ветер вальс играл на трубах водосточных
Ты пела, глядя мне в глаза, совсем тихо
Слепая страсть топила пламенем нас двоих…
Уже четвертый день подряд в окно стучится дождь немой
И ветер северный рисует па, бросается листвой,
А тополя в унылом парке в ожидании зимы
Одиноко дышат, по-осеннему печальны сны
Эти угрюмые слова залатала память,
Но чувства живы, их нельзя остыть, оставить,
Перелистнуть и заново начать — увы!
Они коробят душу снова, оставляя ссадины и швы,
Но что вы понимаете?! Сочувствие и боль…
Я никогда не плакал зря! — это дождь всему виной…
За тот маршрут сполна перед судьбою заплатил,
Но в этой жизни оказался безбилетный пассажир…
Замерзли ноты, но ты молчишь скорбно,
Свет лампад в вечерних отголосках комнат,
Немного холодно, и медлено клонит в сон
Мелодия прошлого за соседней стеной
Рояль играет вальс, огни ночь кружат,
А я брожу по бульварам, наступая в лужи,
Под утро возвращаясь… Лишь на черно-белых клавишах
Пишу мечты и мемуары тающие…
Ты еще спишь, наверно, тысячи миль мимо делят нас,
А я храню портрет твой и зову любимой…
Либо сердце виновато, либо время не забыло,
Просто мы должны быть вместе… Чертовы чернила!
Лампады плакали, а за окном — ночь
И только ветер вальс играл на трубах водосточных
Ты пела, глядя мне в глаза, совсем тихо
Слепая страсть топила пламенем нас двоих…

Songtekstvertaling

Je kunt het spoor nauwelijks zien in het oude notitieboekje - het was lang geleden,
De tijd ging voorbij, de inkt vervaagde.
Bevroren, de vlam is afgekoeld, kan niet worden teruggebracht, kan niet worden veranderd,
Maar het trekt het verleden terug, als een draad
Niet te vergeten, maar ook niet te vergeten de laatste woorden, minuten
Ik bewaar mijn adres, telefoonnummer en handtekening, maar om een of andere reden
Al mijn dromen zijn maar dromen,
En waarden en rommel de wereld is van plaats veranderd
Tussen de oude foto ' s, de stoffige gedichten,
Tussen de slapende romans en honderden andere dromen
Onschatbare herinnering leeft — uw handschrift is in een versleten notitieboekje
Ik heb het zo lang verborgen, hopend dat het makkelijker zou zijn.
En je zachte handen hielden me voorzichtig vast.,
Rillend van de kou, huilde je weelderig,
Smeek me te zweren trouw aan je te blijven.
Lege platformgetuige-ik heb je liefde niet verraden!
Orient Express nes, ticket naar Berlijn
Drie dagen van kwellende weg onder het kloppen van de trein, gedreven door de wind
Op een bewolkte ochtend, voor altijd gescheiden,
Ik voelde je parelstem in mijn hart
Zo schoon als tranen ... En ik kon niet slapen,
Ik hield dat notitieboek in m ' n handen.:
Op een dag, misschien over honderd jaar, zal ik zeggen:
"Het is lang geleden... de tijd flitste door…
Vervaagde inkt..."
De lampen huilden, en buiten het raam was nacht
Alleen de wind speelde een wals op de drainpipes
Je zong, keek me in de ogen, heel stilletjes.
Blinde Passie verdronk ons beiden in vlammen.…
Voor de vierde dag op rij klopt de regen op het raam.
En de noordelijke wind trekt een PA, gooit bladeren,
En poplars in een triest Park wachtend op de winter
Eenzame ademhaling, herfst droevige dromen
Deze grimmige woorden werden opgelapt door het geheugen,
Maar de gevoelens leven, ze kunnen niet afkoelen, vertrekken,
Draai door en begin opnieuw-helaas!
Ze vervormen de ziel weer, waardoor schaafwonden en hechtingen achterblijven.,
Maar wat begrijp je?! Empathie en pijn…
Ik heb nooit voor niets gehuild! het is de regen."
Voor die route volledig voor het lot van betaalde,
Maar in dit leven was er een verstekeling…
Bevroren noten, maar je zwijgt treurig.,
Het licht van de lampen in de avond echo ' s van de kamers,
Het is een beetje koud, en het wordt langzaam slaperig.
De melodie van het verleden achter de volgende muur
De piano speelt een wals, de Nachtlichten cirkelen rond,
En ik wandel langs de boulevards, stapend in Plassen,
Morgenochtend kom ik terug... Alleen op de zwart-wit sleutels
Ik schrijf dromen en memoires die smelten…
Je slaapt nog, waarschijnlijk duizenden kilometers verder. verdeel ons.,
En ik hou je portret en roep je geliefde.…
Of het hart is schuldig, of de tijd is niet vergeten,
We moeten gewoon samen zijn ... Verdomde inkt!
De lampen huilden, en buiten het raam was nacht
Alleen de wind speelde een wals op de drainpipes
Je zong, keek me in de ogen, heel stilletjes.
Blinde Passie verdronk ons beiden in vlammen.…