Visions of Atlantis — Tlaloc's Grace songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tlaloc's Grace" van Visions of Atlantis.
Songteksten
In a world where all are trembling
And a clan slowly descending…
Wandering through branches and grove
Unbearable heat we feel
For their sake we are now the trove
Never count how much they kill
It’s an honour to die this way
For Tlaloc’s mercy you will pay
Brittle branches promise hunger and pain
More immolation promises rain
If there are gods and we’re their progenies
There must be memories, memories
Tragic end of misery…
If there was rain without the tears they need
To end this slavery, slavery our fate is sealed
For the words of the oracle we’re waiting
The death of the sun we’re anticipating
For rain and crop we’re supplicating
It’s worth the children’s pain so aching
Like black birds they’re locked up in cages
Still no rain, no grace, no wages
Gods not answering any prayers
For nothing killing, so futureless
If there are gods and we’re their progenies
There must be memories, memories
Tragic end of misery…
If there was rain without the tears they need
To end this slavery, slavery…
Our fate is sealed!
More and more, tasting fear and gore
Like opened wounds so sore cutting the final core…
If gods are tenting this sanctuary
Why is there slavery, slavery a tragic end of misery
If there was rain without the blood they need
Where is this memory, memory our fate is sealed!
Songtekstvertaling
In een wereld waar iedereen beeft
En een clan die langzaam afdaalt…
Zwervend door takken en bos
Ondraaglijke hitte we voelen
Voor hun bestwil zijn we nu de trove
Tel nooit hoeveel ze doden.
Het is een eer om zo te sterven.
Voor de genade van Tlaloc zul je boeten.
Broze takken beloven honger en pijn
Meer vuur belooft regen
Als er goden zijn en wij hun nakomelingen zijn
Er moeten herinneringen zijn.
Tragisch einde van de ellende…
Als er regen was zonder de tranen die ze nodig hebben
Om deze slavernij te beëindigen, is ons lot bezegeld.
Op de woorden van het orakel wachten we
De dood van de zon die we verwachten
Voor regen en gewas roepen we
Het is de pijn van de kinderen zo pijnlijk waard.
Net als zwarte vogels zitten ze opgesloten in kooien.
Nog steeds geen regen, geen genade, geen loon
Goden die geen gebeden beantwoorden
Voor niets doden, zo futureloos
Als er goden zijn en wij hun nakomelingen zijn
Er moeten herinneringen zijn.
Tragisch einde van de ellende…
Als er regen was zonder de tranen die ze nodig hebben
Om deze slavernij te beëindigen, slavernij…
Ons lot is bezegeld.
Meer en meer, het proeven van angst en gore
Zoals open wonden zo pijnlijk snijden in de laatste kern…
Als de goden dit heiligdom in de steek laten
Waarom is er slavernij, slavernij een tragisch einde van ellende
Als er regen was zonder het bloed dat ze nodig hebben
Waar is die herinnering? ons lot is bezegeld.