Visions of Atlantis — State of Suspense songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "State of Suspense" van Visions of Atlantis.
Songteksten
Tied up, down on the seafloor
No way to surface again
and every move I make is taking my breath, strangling my neck
Just me shrouded in a nightmare
Cold water covering me A place where light has never been
Emptiness
surrounding my body
Screams falling — silence
Tears are drowning
Pressure fills my veins
Opened eyes — to get rid of my chains and
Free myself — from this blackened space
Ignorance — blown away by the rays of the sun
enlightening my pale face
Blinded thoughts, now able to see
Thousands of colours are painting my scenery
Encaged — my selfbuilt prison
in depths nobody knows
and all my cries won’t help me out of my pain, away from my grave
Just me gliding into nothing
all my life left behind
State of suspense in frozen time
Screams falling — silence
Tears are drowning
Pressure fills my veins
Opened eyes — to get rid of my chains and
Free myself — from this blackened space
Ignorance — blown away by the rays of the sun
enlightening my pale face
Blinded thoughts, now able to see
Thousands of colours are painting my scenery
Gravity of thoughts
they pull you down
Carry you miles away
but often it is just one step
That makes you think of how to escape
Which path to take
Like the red thread that guides you
out of your Labyrinth
Songtekstvertaling
Vastgebonden op de zeebodem.
Geen manier om weer boven te komen.
en elke beweging die ik maak is het nemen van mijn adem, wurgen mijn nek
Alleen ik gehuld in een nachtmerrie
Koud water bedekt me een plek waar nooit licht is geweest
Leegte
om mijn lichaam heen
Stilte.
Tranen verdrinken.
Druk vult mijn aderen
Open ogen - om van mijn kettingen af te komen en
Bevrijd mezelf — van deze donkere ruimte
Onwetendheid weggeblazen door de zonnestralen
mijn bleke gezicht verlichten
Blinde gedachten, nu in staat om te zien
Duizenden kleuren schilderen mijn landschap.
Encaged-my selfbuilt prison
in dieptes niemand weet
en al mijn kreten zullen me niet helpen uit mijn pijn, weg van mijn graf
Ik glijd in het niets.
mijn hele leven achtergelaten
Staat van spanning in bevroren tijd
Stilte.
Tranen verdrinken.
Druk vult mijn aderen
Open ogen - om van mijn kettingen af te komen en
Bevrijd mezelf — van deze donkere ruimte
Onwetendheid weggeblazen door de zonnestralen
mijn bleke gezicht verlichten
Blinde gedachten, nu in staat om te zien
Duizenden kleuren schilderen mijn landschap.
Zwaartekracht van gedachten
ze trekken je naar beneden
Jou mijlen ver weg dragen
maar vaak is het slechts een stap
Dan bedenk je hoe je kunt ontsnappen.
Welk pad te nemen
Zoals de rode draad die je leidt
uit je labyrint