Vision Divine — The Ark songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ark" van Vision Divine.
Songteksten
We fly at light speed into the universe
The Earth is so far, our homes are empty
We break through the silence cradling the galaxy
Sailing this ocean of stars and planets
Searching for a land to claim
For a place we can call home once more, maybe
In this never-ending night every time we spot a light
We hold our breath in silence
Roaming in space
If There’s a home we will find it Calling from space
We’re here, can’t you see?
And while our small lives sturggle with our fears
We face the deep space, we hear it’s calling
It calls for a new hope, hope for a future
Into this darkness we follow a bright light
It’s the light of our hope
Guiding us in search for home, we will find it In this never-endintg night every time we spot a light
We hold our breathe in silence
Roaming in space
If There’s a home we will find it Calling from space
We’re here, can’t you see?
[Such a long way, such a long time. Even if we knew it since the
very beginning, being lost in space for all these years is a hard
thing mining our sanity. We almost lost the hope and all this
silence is giving me strange feelings; sometimes, when I close
myself into my room trying to fall asleep. I think about Ulysses and
his never ending trip on the way back home… cometimes I even
seem to hear voices calling me from out there, just like mermaids
calling us from their moons…]
Songtekstvertaling
We vliegen met lichtsnelheid het universum in.
De aarde is zo ver, onze huizen zijn leeg
We breken door de stilte in de Melkweg.
Zeilen in deze oceaan van sterren en planeten
Zoeken naar een land om op te eisen
Voor een plek die we weer thuis kunnen noemen, misschien
In deze nooit eindigende nacht elke keer als we een licht zien
We houden onze adem in stilte in.
Roaming in de ruimte
Als er een thuis is, vinden we het vanuit de ruimte.
We zijn hier, zie je dat niet?
En terwijl ons kleine leven stokt met onze angsten
We zien de diepe ruimte, we horen het roepen
Het vraagt om een nieuwe hoop, hoop voor een toekomst
In deze duisternis volgen we een helder licht.
Het is het licht van onze hoop
Leid ons op zoek naar huis, we zullen het vinden in deze nooit eindejaarsavond elke keer als we een licht zien
We houden onze adem in stilte.
Roaming in de ruimte
Als er een thuis is, vinden we het vanuit de ruimte.
We zijn hier, zie je dat niet?
[Zo 'n lange weg, zo' n lange tijd. Zelfs als we het wisten sinds de
al die jaren verloren zijn in de ruimte is moeilijk.
dat ding dat onze geestelijke gezondheid ondermijnt. We verloren bijna de hoop en dit alles.
stilte geeft me vreemde gevoelens; soms, als Ik sluit
ik probeerde in mijn kamer in slaap te vallen. Ik denk aan Ulysses en
zijn nooit eindigende reis op de weg terug naar huis ...
ik hoor stemmen die me roepen, net als zeemeerminnen.
ze roepen ons vanuit hun manen.…]