Вис Виталис — Непонятная Песенка Про Дурачка songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Непонятная Песенка Про Дурачка" van Вис Виталис.
Songteksten
Ни за что ни про что
На авось, просто так
Грел снежок, тер очки
И не заметил — осень пришла.
Так и гнал, так и шел
За собою по пятам
Все на пятки себе
Упоенно наступал…
Через край через рай
Через раз через год
Да позабыл про волосы
Зацепились за забор
Идет смерть по улице несет блины на блюдце,
А кому вынется, а тому сбудется
Ходит дурачок по лесу ох поверху да понизу
Носит все жизнь его где-то полозом где-то волоком
Долго ли коротко ли сквозит-несет. Толку то…
Уже выпадают волосы зубы снова шатаются
Он все мается все не пускает его
Ищет, кому передать зарок свой
Срок свой он отмотал по полной, звонок все не звенит
Перемена не начинается все он ходит все он шатается
Отчаивается…
Эй, я возьму твою боль, дурачок
Я не сверчок запечный, я тем же, что и ты меченый
Я калеченый, леченый, битый и верченый,
Всю жизнь продираюсь я сквозь ветер встречный
Это трудно понять беспечным клеркам, обеспеченным
Обывателям с их тарелками, брелками и грелками,
Но если ты понял о чем я, — Отвечу — аre you welcome.
Вот мое сердце возьми его я привык уже жить без кожи
Такие есть тоже, думаешь невозможно — можно
Чувствовать боль за всех толстокожих
Довольных собою рож, похоже,
все же ложь пока стоит дороже,
Но хорошо смеется тот, кто смеется позже
Что же,
Тоже пойду себе по миру — как нагадали мне
И цыганка с картами и дорога дальняя
Ветер, поле.
Полечу над своею чудесной страной
Пока не тронет за плечо та, что стоит за спиной
Тронет за плечо поцелует горячо
Полетят копейки из-за пазухи долой
На заре на столе
Разноцветны стеклышки
Разноцветны тряпочки
Непонятно ни хрена…
Songtekstvertaling
Echt niet.
Bij toeval, gewoon zo
Hij verwarmde een sneeuwbal, wreef over zijn bril.
En ik heb het niet gemerkt — de herfst is gekomen.
Dus ik reed, dus ik ging
Op je hielen
Op je hielen
Hij ging verder met de opname.…
Over de rand door het paradijs
Om de twee jaar
Ik ben mijn haar vergeten.
Gevangen op het hek
De dood loopt door de straat met pannenkoeken op een schotel.,
En wie zal er uitkomen en dat zal uitkomen
De dwaas loopt door het bos Oh boven en onder
Is zijn hele leven een slang ergens in portage
Lang en kort van het komt door-dragen. Het heeft geen zin.…
Mijn haar valt er al uit en mijn tanden trillen weer.
Hij blijft maar rondrennen en laat hem niet binnen.
Op zoek naar iemand om je gelofte door te geven aan
Hij heeft zijn termijn volledig volbracht, de bel gaat nog steeds niet
De verandering begint niet alles hij loopt alles hij wankelt
Wanhoop…
Ik neem je pijn wel, idioot.
Ik ben geen cricket gebakken, ik ben hetzelfde als jij gemerkt hebt.
Ik ben kreupel, genezen, gebroken en verwrongen.,
Mijn hele leven duw ik al door de tegenwind.
Dit is moeilijk te begrijpen voor zorgeloze klerken die rijk zijn.
Mensen met hun borden, sleutelhangers en warmwaterflessen,
Maar als je begrijpt waar ik het over heb, geef ik antwoord.
Hier is mijn hart neem het aan Ik ben gewend te leven zonder huid
Dat is er ook, denk onmogelijk — kan zijn
Voel pijn voor alle dikhuiden
Blije gezichten, lijkt het,
toch zijn leugens nog duurder.,
Maar een goede lach is degene die later lacht
Wat doen,
Ik ga ook de wereld rond, zoals ze me vertelden —
En een zigeuner met kaarten en een lange weg
Wind, veld.
Ik zal over mijn prachtige land vliegen
Totdat degene achter je je schouder aanraakt
Raak mijn schouder aan en kus me heet
Centen vliegen uit je boezem.
Bij zonsopgang op de tafel
Meerkleurige glazen
Kleurrijke vodden
Ik weet niet wat de fuck…