Vintersorg — Myren songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Myren" van Vintersorg.
Songteksten
Tyst ligger myren i dimma klädd
Blott ekot av enslighet förestår
När regndis väter en gölrik bädd
Dess mörkröda purpurvitmossa och sileshår
Min vandring ut på gungfly irrar
I skymning mellan skuggornas ränder
Från randskogen giriga ögon stirrar
Och bevakar sitt byte från forna stränder
Lockrop från upphöjd källkupol
Vattenljudet som retar min törst
Och fjättrar mig i denna grönklädda nekropol
Tills dråget sköljer över mitt bröst
När myren kallar mitt namn
Och förföriskt fängslar hjärteslagen i sin kärva famn
När myrens ödsliga stämmor klingar
Ovan: en svulten korp som seglar på svarta vingar
Erosionsrännor har bildats av skyfallens färd
Här är jag värnlös för nordanblåsten
Våtmarken kramar benhöljet som en obarmhärtig värld
Och under botten kyler permafrosten
Färdigheter falnar bland myrullen
De träder in ett sumpigt mausoleum och fort
Hjälpt av trög erosion djupt i mullen
Som sakta driver det mänskliga bort
Songtekstvertaling
Stilletjes ligt het moeras in de mist gekleed
Alleen de echo van eenzaamheid regeert
Toen raindis in een gölrik bed plaste
Het donkerrood paars mos en Silezisch haar
Mijn wandeling op het moeras loopt rond
In de schemering tussen de strepen van de schaduwen
Uit de rand bos hebzuchtige ogen staren
En zijn prooi bewaken van oude kusten
Lock cry van verhoogde bron Dome
Het watergeluid dat mijn dorst prikkelt
En bindt me vast in deze groene necropolis.
Tot de doodslag over mijn borst spoelt.
Als de mier mijn naam roept
En verleidelijk het hart slaat in zijn harde omhelzing
Wanneer de verlaten delen van het moeras geluid
Boven: een uitgehongerde raaf die op zwarte vleugels zeilt
Erosiegoten zijn ontstaan door de stortbui.
Hier ben ik weerloos voor de noordelijke wind.
Het wetland knuffelt de botschelp als een genadeloze wereld.
En onder de bodem koelt de permafrost af.
Vaardigheden wankelen tussen de mier
Ze komen in een moerassig mausoleum en fort
Geholpen door trage erosie diep in de Mol
Wat de mens langzaam wegjaagt