Vinicio Capossela — Ultimo Amore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ultimo Amore" van Vinicio Capossela.
Songteksten
Fresca era l’aria di giugno
e la notte sentiva l’estate arrivar
Tequila, Mariachi e Sangria
la fiesta invitava a bere e a ballar
lui curvo e curioso taceva
una storia d’amore cercava
guardava le donne degli altri
parlare e danzare
e quando la notte è ormai morta
gli uccelli sono soliti il giorno annunciar
le coppie abbracciate son prime
a lasciare la fiesta per andarsi ad amar
la pista ormai vuota restava
lui stanco e sudato aspettava
lei per scherzo girò la sua gonna
e si mise a danzar
lei aveva occhi tristi e beveva
volteggiava e rideva ma pareva soffrir
lui parlava stringeva ballava
guardava quegli occhi e provava a capir
e disse son zoppo per amore
la donna mia m’ha spezzato il cuore
lei disse il cuore del mio amore
non batterà mai più
e dopo al profumo dei fossi
a lui parve in quegli occhi potere veder
lo stesso dolore che spezza le vene
che lascia sfiniti la sera
la luna altre stelle pregava
che l’alba imperiosa cacciava
lei raccolse la gonna spaziosa
e ormai persa ogni cosa
presto lo seguì
piangendo urlando e godendo
quella notte lei con lui si unì
spingendo, temendo e abbracciando quella notte
lui con lei capì
che non era avvizzito il suo cuore
e già dolce suonava il suo nome
sciolse il suo voto d’amore
e a lei si donò
poi d’estate bevendo e scherzando
una nuova stagione a lui parve venir
lui parlava inventava giocava
lei a volte ascoltava e si pareva divertir
ma giunta che era la sera
girata nel letto piangeva
pregava potere dal suo amore
riuscire a ritornar
e un giorno al profumo dei fossi
lui invano aspettò di vederla arrivar
scendeva ormai il buio e trovava
soltanto la rabbia e il silenzio di sera
la luna altre stelle pregava
che l’alba imperiosa cacciava
restava l’angoscia soltanto
e il feroce rimpianto
per non vederla ritornar
il treno è un lampo infuocato
se si guarda impazziti il convoglio venir
un momento, un pensiero affannato
e la vita è rapita senza altro soffrir
la poteron riconoscere soltanto
dagli anelli bagnati dal suo pianto
il pianto di quell’ultimo suo amore
dovuto abbandonar
lui non disse una sola parola
no, non dalla sua gola un sospiro fuggì
i gendarmi son bruschi nei modi
se da questi episodi non han da ricavar
così resto solo a ricordare
il liquore pareva mai finire
e dentro quel vetro rivide
una notte d’amor
quando dopo al profumo dei fossi
a lui parve in quegli occhi potere veder
lo stesso dolore che spezza le vene
che lascia sfiniti la sera
la luna altre stelle pregava
che l’alba imperiosa cacciava
a lui restò solo il rancore
per quel breve suo amore
che mai dimenticò
Songtekstvertaling
Vers was de lucht van juni
en de nacht voelde de zomer komen
Tequila, Mariachi en Sangria
de fiesta uitgenodigd om te drinken en te dansen
hij kroop en nieuwsgierig bleef zwijgen.
een liefdesverhaal gezocht
hij keek naar vrouwen van andere mensen.
praten en dansen
en als de nacht nu dood is
vogels zijn gebruikelijk op de dag van de bekendmaking van het
omarmde koppels zijn eerst
om het feest te verlaten om naar de liefde te gaan
het spoor is nu leeg gebleven
hij was moe en zweterig aan het wachten.
ze grapte haar rok om.
en ze begon te dansen.
ze had droevige ogen en dronk
hij draaide en lachte, maar leek te lijden.
hij praatte strak hij danste
hij keek naar die ogen en probeerde het te begrijpen.
en zei dat ik kreupel ben voor de liefde
mijn vrouw brak mijn hart
ze zei het hart van mijn liefde
het zal nooit meer kloppen.
en dan naar de geur van greppels
het leek hem in die ogen dat hij kon zien
dezelfde pijn die de aderen breekt
dat maakt je uitgeput in de avond
de maan andere sterren baden
dat de grote dageraad joeg
ze pakte de ruime rok op.
en nu ben ik alles kwijt.
al snel volgde hij hem.
huilend schreeuwen en genieten
die avond ging ze met hem mee.
doorduwen, vrezen en omhelzen die nacht
hij met haar begreep het.
dat zijn hart niet verwelkt was
en al sweet klonk zijn naam
hij verbrak zijn gelofte van liefde
en hij gaf zichzelf aan haar.
dan in de zomer drinken en grappen maken
een nieuw seizoen leek hem te komen
hij sprak verzonnen gespeeld
ze luisterde soms en leek plezier te hebben.
maar nu dat het avond was
huilend in bed
Hij bad kracht van zijn liefde
in staat zijn om terug te keren
en een dag bij de geur van greppels
hij wachtte tevergeefs om haar te zien aankomen.
de duisternis kwam naar beneden en hij vond
alleen woede en stilte in de avond
de maan andere sterren baden
dat de grote dageraad joeg
er was alleen nog maar angst over.
en de hevige spijt.
om haar niet terug te zien keren
de trein is een vurige flits
als je er gek uitziet, komt het konvooi.
een moment, een harde gedachte
en het leven wordt weggenomen zonder verder lijden.
ze konden het alleen maar herkennen.
van de ringen nat van haar gehuil
het huilen van je laatste liefde
moest opgeven
hij zei geen woord.
nee, niet uit z ' n keel. er is een zucht ontsnapt.
gendarmes zijn abrupt op hun manier.
als deze episodes niet hoeven af te leiden
dus Ik zal het me herinneren.
de drank leek nooit te eindigen.
en in dat glas toeren
een nacht van liefde
wanneer na de geur van greppels
het leek hem in die ogen dat hij kon zien
dezelfde pijn die de aderen breekt
dat maakt je uitgeput in de avond
de maan andere sterren baden
dat de grote dageraad joeg
alles wat hij nog had was een wrok.
voor die korte liefde van je
die nooit is vergeten