Vinicio Capossela — S.S. dei naufragati songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "S.S. dei naufragati" van Vinicio Capossela.
Songteksten
e venne dall’acqua, e venne dal sale
la penitenza dalla mano del mare
il comandante avanza e niente si puó fare
vuole una morte, la vuole affrontare
e lí l’attandeva, dove il sole cala
cala e non muore, e l’acqua non lo lava
e il demone lo duole, sui banchi d’acqua
stregati di olio e petrolio
e il vento non alzava, e il mare imputridiva
legati a un solo raggio, tutti presi in ostaggio
avanzavamo lenti, senza ammutinamenti
e il comandante é pazzo, e avanza nel peccato
e il demone ch'é suo, adesso vuole mio
e brinda con il sangue all’odio ci convince,
che se é sua la barca che vince, dev’essere la mia
e gli occhi non videro, non videro la luce
non videro la messe, che altri non l’avesse
e il cielo fece nero, e urló la nube al cielo
e s’affamó d’abisso, che tutti ci prendesse
Matri mia, salvezza prendimi nell’anima
Matri mia, le ossa nell’acqua
anime bianche, anime salvate
anime venite, anime addolorate
che io abbia due soldi, due soldi sopra gli occhi
due soldi per l’onore, due monete in pegno
per pagare il legno, la dura voga del traghettatore
e vieni occhi di fluoro, vieni al tuo lavoro
vieni spettro del tesoro
la vela tende, il vento se la prende
la vela cade, le remi allontanate
e accese sui pennoni
i fuochi fatui, i fuochi alati
della Santissima dei naufragati
Matri mia, salvezza prendimi nell’anima
il tempo stremava, l’arsura ci cuoceva
parlavamo alle vare e il silenzio dal mare
e il legno cedeva all’acqua suo pianto
la vela cadde, la sete ci asciugó
acqua, acqua, acqua in ogni dove
e nemmeno una goccia, nemmeno una goccia da bere
e gli uomini spegnevano, spegnevano il respiro
spegnevano la voce, nel nome dell’odio
che tutti ci appagó, il cielo rigó di sbarre il suo portale
il volto di fuoco, dentro imprigionó
lo spettro vedemmo venire di lontano
venire per ghermire, nero di dannazione
vita e morte, vita e morte era il suo nome
Matri mia, salvezza prendimi nell’anima
Matri mia, salvezza prendimi
questa é la ballata di chi si é preso il mare
che lapide non abbia, ne ossa sulla sabbia
né polvere ritorni, ma bruci sui pennoni
nei fuochi sacri, nei fuochi alati
della Santissima dei naufragati
O Santissima dei naufragati vieni a noi che siamo andati
senza lacrime senza gloria, vieni a noi, perdon, pietá.
(Grazie a DesdemonaRabbit per questo testo)
Songtekstvertaling
en kwam uit het water, en kwam uit het zout.
boetedoening aan de hand van de zee
de commandant trekt op en er is niets aan te doen.
hij wil een dood, hij wil het onder ogen zien.
en daar stond hij, waar de zon onderging
het valt en sterft niet, en water wast het niet
en de demon treurt hem, op de oevers van het water
achtervolgd door olie en olie
en de wind tilde niet op, en de zee draaide zich om.
vastgebonden aan één balk, allemaal gegijzeld.
we gingen langzaam verder, zonder muiterij.
en de commandant is gek, en gaat in zonde verder.
en de demon die van hem is, nu wil hij de mijne.
en toast met bloed op haat overtuigt ons,
dat als het zijn boot is die wint, het de mijne moet zijn.
en de ogen zagen het licht niet.
zij zagen de oogst niet, dat anderen niet
en de hemel werd Zwart en de wolk riep naar de hemel.
en hij was hongerig naar de afgrond, dat iedereen ons zou kunnen nemen
Mijn moeder, verlossing neem me in de ziel
Matri mia, de botten in het water
White souls, saved souls
zielen komen, zielen bedroefd
dat ik twee dollar heb, twee dollar voor mijn ogen.
twee geld voor eer, twee munten als onderpand.
om te betalen voor hout, de ferry ' s harde Vogue
en kom fluorogen, kom naar je werk
kom specter of treasure
het zeil neigt, de wind neemt het
het zeil valt, de riemen vertrekken
en verlicht op de vlaggenschepen
de fee vuurt, de gevleugelde vuren
van het heiligste van de schipbreukelingen
Mijn moeder, verlossing neem me in de ziel
de tijd raakte op, de hitte verbrandde ons.
we spraken in de valleien en de stilte van de zee
en het hout maakte plaats voor het water.
de kaars viel, de dorst droogde op
water, water, water overal
en geen druppel, geen druppel om te drinken.
en de mensen bliezen hun adem op.
ze zetten de stem uit, in naam van haat.
moge iedereen ons behagen, de hemel verhoede zijn poort
het gezicht van het vuur, in de gevangenis
het spook dat we van ver zagen komen.
kom naar germire, zwart van verdoemenis.
leven en dood, leven en dood was zijn naam
Mijn moeder, verlossing neem me in de ziel
Mijn Matri, verlossing neem me
dit is de ballade van degenen die de zee namen.
die grafsteen heeft geen botten op het zand.
geen stof terug, maar brand op de vlaggenmast.
in de Heilige vuren, in de gevleugelde vuren
van het heiligste van de schipbreukelingen
O Meest Heilige van de schipbreukelingen kom tot ons die zijn gegaan
zonder tranen zonder glorie, kom naar ons, vergeef, medelijden.
(Dank aan DesdemonaRabbit voor deze tekst)