Vin Fischer — Into the Water songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Into the Water" van Vin Fischer.

Songteksten

there’s a million reasons floating in the air,
so I just stand and stare
at the grass stains on our jeans
from summertime
remember when we walked the field
between the creek and hillside
on the way home from school
we cut off every corner,
and were still late coming home
because we never wanted to go
friendships will be missed
but the memory remains
the sun may have set
but I will never forget
those days
we’d catch minnows with our bare hands
in the icy cold water running through a creek
into the river
the mighty susquehanna
so grand and vast but it still felt like home
we’d sit at the old bridge piers and watch the sun fall into the clouds
into the hills over the river
its reflection sinking deeper and deeper into the water
the cold air rising and enveloping us
catching us
we’ll call it ours
because that’s what we do
we take this world, this town,
and we make it ours
we own these streets
and we will until we die.
(chorus: repeat till fade)
we’re at the end, but it’s only the start
the water’s edge in the town where we’ve lived for so long
chapter one was nothing more than a test
we’re setting sail into the water, and we’ll hope for the best

Songtekstvertaling

er zijn miljoenen redenen die in de lucht zweven.,
dus ik sta en staar
bij de grasvlekken op onze jeans
vanaf de zomer
Weet je nog dat we over het veld liepen?
tussen de kreek en hillside
op weg naar huis van school
we snijden elke hoek af.,
en waren nog steeds te laat om thuis te komen.
omdat we nooit wilden gaan.
vriendschappen zullen gemist worden.
maar de herinnering blijft
de zon kan onder zijn gegaan.
maar Ik zal het nooit vergeten.
die dagen
we vingen witvissen met onze blote handen.
in het ijskoude water dat door een kreek stroomt
in de rivier
de machtige susquehanna
zo groot en groot, maar het voelde nog steeds als thuis.
we zaten bij de oude brugpieren en keken hoe de zon in de wolken viel.
in de heuvels over de rivier
zijn reflectie zakt dieper en dieper in het water.
de koude lucht die ons omhult
ons pakken
we noemen het de onze.
want dat is wat we doen.
we nemen deze wereld, deze stad,
en we maken het van ons
deze straten zijn van ons.
en dat doen we tot we sterven.
herhaal till fade)
we zijn aan het einde, maar het is nog maar het begin.
the water 's edge in the town where we' ve lived for so long
hoofdstuk één was niets meer dan een test.
we varen het water in en hopen op het beste.