Vildhjarta — Traces songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Traces" van Vildhjarta.
Songteksten
Silence is the noise I hear from the world that speaks my name,
Infusing my head with a promise of nothing.
The meaningless now resonates and reverberates,
Flooding through the sleeper’s veins, I never dreamed.
Lost in Reflection with this obsession to blame.
I walk the fine line between forward and rewind.
I have foreseen this most vicious storm to come,
It will be speechless, it will be violent.
Words are buried in the sounds of night.
Continue with your ignorance, and bring this silence with you until the end.
Empty shells whispering quietly.
They speak to me of a common past,
Teaching me how to become insane,
To silence the ambivalence that’s in my head.
It is the only possible way to avoid the shame.
Reminding me that I must suffer through.
Reminding that I must persist.
Erasing the traces that you will never find.
I hope that you all can forgive me now.
I am facing the fact that I am up against fate.
So I put it all on the line, soon it’s time.
This time what I leave behind is my legacy.
I will force my mark upon everyone.
The traces I leave, they will speak my name.
Day after day, reminding myself that my motive will overcome the consequences.
I won’t let repentance prevent my way.
I will leave you behind with no regrets.
Time passes through me in the shape of a dream,
Clawing ferociously through my memories.
The clouds are getting darker and the winds are colder now.
When I am gone, I will be gone. This is irreversible.
Songtekstvertaling
Stilte is het geluid dat ik hoor van de wereld die mijn naam spreekt,
Mijn hoofd doordrenkt met een belofte van niets.
De betekenisloze nu resoneert en weerkaatst,
Het stroomt door de aderen van de slaper.
Verloren in reflectie met deze obsessie om de schuld te geven.
Ik loop de dunne lijn tussen vooruit en terugspoelen.
Ik heb deze Storm voorzien.,
Het zal sprakeloos zijn, het zal gewelddadig zijn.
Woorden worden begraven in de geluiden van de nacht.
Ga door met je onwetendheid, en breng deze stilte met je mee tot het einde.
Lege hulzen die stil fluisteren.
Ze spreken tegen mij over een gemeenschappelijk verleden.,
Mij leren om gek te worden,
Om de ambivalentie in m ' n hoofd tot zwijgen te brengen.
Het is de enige manier om de schaamte te vermijden.
Me eraan herinneren dat ik moet lijden.
Eraan herinneren dat ik moet volharden.
De sporen wissen die je nooit zult vinden.
Ik hoop dat jullie me nu kunnen vergeven.
Ik zie het feit onder ogen dat ik het tegen het lot op moet nemen.
Dus ik zet alles op het spel, binnenkort is het tijd.
Deze keer laat ik mijn nalatenschap achter.
Ik zal mijn stempel op iedereen drukken.
De sporen die ik achterlaat, ze zullen mijn naam uitspreken.
Dag na dag, mezelf eraan herinneren dat mijn motief de gevolgen zal overwinnen.
Ik laat berouw me niet tegenhouden.
Ik laat je achter zonder spijt.
De tijd gaat door mij in de vorm van een droom,
Ik krabde woest door mijn herinneringen.
De wolken worden donkerder en de wind is kouder nu.
Als ik weg ben, ben ik weg. Dit is onomkeerbaar.