Виктор Петлюра — Судьба воровская songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Судьба воровская" van Виктор Петлюра.
Songteksten
Плачет, сидя на нарах,
Перед ним лежит фото
Его бабушки старой.
Она внука растила
Вместо пьяницы-дочки,
Одевала, кормила,
Называла сыночком.
В детстве был он послушный,
Помогал ей по дому,
А потом пропадать стал
По друзьям и знакомым.
Поманила парнишку
Вдаль судьба воровская,
И его затянула
Жизнь такая шальная.
Но однажды удача
От него отвернулась,
И налетчиков шайка
На засаду наткнулась.
Не гулять ему больше
И не видеть уж дома —
Впереди небо в клетку
И суровая зона.
На суде вдруг увидел
Свою бабушку в зале,
Подошла она робко,
Тихо внуку сказала:
«Ох, какой стал красивый,
Похудел только очень…»
И, вздохнув, прошептала:
«Как же это, сыночек?»
И писала старушка
Письма в зону парнишке:
«Уродилась картошка,
И поспели уж вишни.
Без тебя вот, сыночек,
Все собрать не успела…»
Он не знал, что давно уж Она сильно болела.
Вот письмо получает,
Почерк в нем незнакомый.
И узнал, что никто уж Там не ждет его дома.
Перeд смертью старушка
Сокрушалася очень,
Что не свиделась с внуком
На прощанье разочек.
Белобрысый парнишка
Плачет, сидя на нарах.
Перед ним лежит фото
Его бабушки старой.
Еще долгие годы
Будет слышать средь ночи
Ее ласковый голос:
«Как здоровье, сыночек?».
Songtekstvertaling
Huilen, op het bed zitten,
Er staat een foto voor hem.
Zijn oude oma.
Ze heeft haar kleinzoon opgevoed.
In plaats van een dronkaard-dochter,
Gekleed, gevoed,
Ze noemde hem Sonny.
Als kind was hij gehoorzaam.,
Hielp haar door het huis.,
En toen begon hij te verdwijnen.
Door vrienden en kennissen.
Ze wenkte naar de jongen.
In de verte het lot van dieven,
En het werd strakker.
Het leven is zo gek.
Maar op een dag geluk
Ze keerde zich van hem af.,
En een groep overvallenden.
Ik liep in een hinderlaag.
Niet meer lopen voor hem.
En ze niet thuis te zien. —
Vooruit de lucht in een kooi
En een harde zone.
Bij het proces zag ik plotseling
Je oma in de hal.,
Ze benaderde timide,
Stilletjes zei ze tegen haar kleinzoon:
"Oh, wat ben je mooi geworden,
Ik ben alleen veel afgevallen..."
Ze zuchtte en fluisterde.:
"Hoe is het, Jongen?"
En de oude dame schreef
E-mails naar de kid ' s zone:
"Aardappelen werden geboren,
En de kersen waren rijp.
Zonder jou hier, zoon.,
Ik had geen tijd om alles op te halen..."
Hij wist niet dat ze al heel lang ziek was.
Hier is de e-mail ontvangen,
Het handschrift is onbekend.
En hij ontdekte dat niemand thuis op hem wachtte.
Voordat de oude dame stierf
Zeer vaak,
Dat ik mijn kleinzoon niet heb gezien.
Een laatste afscheid.
De blonde jongen.
Huilen, op het bed zitten.
Er staat een foto voor hem.
Zijn oude oma.
Voor de komende jaren
Zal horen in het midden van de nacht
Haar lieve stem:
"Hoe is het met je gezondheid, mijn zoon?"