Виктор Петлюра — Последний рейс songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Последний рейс" van Виктор Петлюра.
Songteksten
И под колеса стелется дорога.
Верчу баранку я, как колесо судьбы,
До перевала нам осталось уж немного.
Вот левый поворот и дальше по прямой,
А там ущелье, мост, и мы уже на месте.
Последний рейс, и еду я домой
К своим друзьям, к своим родителям, к невесте.
А в горах зеленеет листва
И поют безмятежные птицы,
И мечтает в дороге армейский шофер
Поскорее домой возвратиться.
Ревет мотор, в пути надежный друг
Серега крутит песни о девчонках,
Но перед бампером земля взметнулась вдруг,
И страшный грохот грянул в перепонках.
«Гони быстрей!» — Серега заорал, —
«Засада, мать твою, но мы ее проскочим…»
Уж виден долгожданный перевал,
Я жал на газ и мчался, что есть мочи.
Боевики укрылись за скалой
И шквал огня изрешетил машину,
Залитый кровью, стих напарник мой.
И бак пробит, запахло уж бензином.
«Держись, Серега!» — другу я кричал,
Хоть понимал, что он меня не слышит.
Но груз уже опасный запылал
И верный «ГАЗ» не мог взбираться выше.
А в горах зеленела листва,
И метались испуганно птицы.
Из последнего рейса армейский шофер
Так хотел поскорей возвратиться.
И тут я смерти заглянул в лицо,
Она явилась в образе парнишки.
Я видел, как рванул он за кольцо,
Взмахнул рукой, и мозг пронзила вспышка.
Еще увидел домик над рекой,
Невесту в белом, мамину улыбку:
Я так хотел вернуться к ним домой —
Тьма поглотила образ этот зыбкий.
А в горах зеленела листва,
И метались испуганно птицы.
Из последнего рейса армейский шофер
Так хотел поскорей возвратиться.
Songtekstvertaling
En onder de wielen van de weg kruipt.
Ik draai het stuur als een rad van het lot,
We zijn niet ver van de pas.
Hier is een bocht naar links en dan een rechte lijn,
En er is een kloof, een brug, en we zijn er al.
Laatste vlucht, en ik ga naar huis
Op je vrienden, je ouders, je verloofde.
En in de bergen groene bladeren.
En de serene vogels zingen,
En dromen over de road army driver
Kom zo snel mogelijk naar huis.
De motor brult, een betrouwbare vriend is onderweg.
Seryoga speelt liedjes over meisjes,
Maar voor de bumper, kwam de grond plotseling op.,
En er klonk een vreselijk gebrul in de trommelvliezen.
"Rij snel!"- Seryoga schreeuwde, —
Het is een hinderlaag, maar we komen er wel overheen..."
De langverwachte pas is al zichtbaar,
Ik raakte het gas en rende zo snel als ik kon.
De militanten zochten dekking achter een rots.
En een spervuur van vuur doorzeefd de auto,
Onder het bloed stierf mijn partner.
En de tank is kapot, Het ruikt naar benzine.
"Hou Vol, Seryoga!"Schreeuwde ik naar mijn vriend,
Ik wist tenminste dat hij me niet kon horen.
Maar de lading stond al in brand.
En de trouwe " GAZ " kon niet hoger klimmen.
En in de bergen was het gebladerte groen.,
En de vogels draaiden rond in angst.
Van de laatste vlucht een legerchauffeur
Ik wilde zo snel mogelijk terug.
En toen keek ik de dood in de ogen.,
Ze verscheen als een jongen.
Ik zag hem aan de ring trekken.,
Hij zwaaide met zijn hand, en een flitsschot door zijn hersenen.
Ik zag ook een huis over de rivier.,
De bruid in het wit, moeders glimlach:
Ik wilde zo graag naar huis. —
De duisternis slokte het beeld op.
En in de bergen was het gebladerte groen.,
En de vogels draaiden rond in angst.
Van de laatste vlucht een legerchauffeur
Ik wilde zo snel mogelijk terug.