Виктор Калина — Материнское счастье songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Материнское счастье" van Виктор Калина.
Songteksten
Эта пуля шальная вдруг выбрала друга.
Мы дружили давно и не раз попадали,
Друг за друга всегда мы стеною стояли.
Он с простреленной грудью на последнем дыхании
Протянул мне руку и, теряя сознание,
Прошептал леденящими губами:
«Не рассказывай только, пожалуйста, маме!»
Погасли все звезды и стихло ненастье,
Как призрачно ты, материнское счастье.
Ждала и мечтала, и Богу молилась,
Но сыну судьба пулей в сердце вломилась.
Я кричал ему: «Стой! Вспомни, что пережили!»
На старуху с косой часто просто ложили,
А она стерегла и обиду таила,
А теперь вот нашла, нам двоим отомстила.
Я ему не давал уходить, но напрасно.
И увидел, как снег вдруг становится красным.
Он почти не дышал, он просил лишь глазами:
«Не рассказывай только, пожалуйста, маме!»
Я живу за него, и за что так бывает:
Почему иногда смерть друзей выбирает?
И терзает вопросами сердце порою,
Может, просто ошиблась старуха с косою?
Он уже не вернется, и я это знаю,
Только сердце опять и опять вспоминает
Красный снег и как ночь разрывает словами:
«Не рассказывай только, пожалуйста, маме!»
Songtekstvertaling
Deze gekke kogel koos plotseling een vriend.
We zijn al heel lang vrienden en we hebben meer dan eens in de problemen gezeten.,
We kwamen altijd voor elkaar op.
Hij is in z ' n laatste adem door de borst geschoten.
Hij stak zijn hand naar me uit en viel flauw.,
Hij fluisterde met koude lippen.:
"Vertel het alsjeblieft niet aan je moeder!"
Alle sterren gingen uit en de storm verdween.,
Hoe spookachtig je bent, moeder ' s geluk.
Ik wachtte en droomde en bad tot God,
Maar het lot van zijn zoon was als een kogel in zijn hart.
Ik schreeuwde tegen hem, "Stop! Vergeet niet wat je hebt meegemaakt!"
De oude vrouw met de zeis werd vaak gewoon neergezet.,
En ze beschermde en verborg wrok.,
En nu heb ik het gevonden, en ik heb mijn wraak op ons beiden.
Ik heb hem niet laten gaan, maar dat had ik niet moeten doen.
Ik zag de sneeuw plotseling rood worden.
Hij ademde nauwelijks, hij vroeg het alleen met zijn ogen.:
"Vertel het alsjeblieft niet aan je moeder!"
Ik leef ervoor en voor wat er gebeurt.:
Waarom kiest de dood soms vrienden?
En kwelt het hart soms met vragen,
Misschien heeft de oude vrouw met de zeis een fout gemaakt.
Hij komt niet terug en dat Weet ik.,
Alleen het hart herinnert het zich steeds weer.
Rode sneeuw en hoe de nacht breekt met woorden:
"Vertel het alsjeblieft niet aan je moeder!»