Vii — Les Yeux Pour Pleurer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Yeux Pour Pleurer" van Vii.
Songteksten
Un royaume de cartes à la merci des vents
Les nuages noirs s'écartent je reste assis rêvant
Du réveil des dieux, des automnes à venir
Du soleil des glorieux matins de l’avenir
Au commencement des temps l’homme n’est que fleur de lune
Sur l'étang le simple reflet d’une libellule
Dans une senteur de menthe et de calme plat
Comme une plante sur le flanc du mont Kaguyama
Comme un sujet sensible entre parenthèses
Un secret de famille que les parents taisent
Le silence est précieux mais n’est pas sans risque
La hantise dans les yeux de ces passants tristes
Depuis 2006 pas toujours de bon goût
Une éclipse, un éventail de soie et de bambou
Une ellipse, un bout de bois dans la rétine
Les sentiments coupables d’Anna Karénine
Dans la brume du soir j’aperçois des lucioles
Mon paradis à moi reste si près du sol
Mon espérance est un miroir aux alouettes
Ébauche en ombres chinoises de ma silhouette
Laisse le vent de la nuit venir m’effleurer
Tant qu’il me reste encore mes yeux pour pleurer
De l’espoir ou des idées noires sur mes cahiers
Tant qu’il me reste encore mes yeux pour pleurer
La vie est dure je ne laisse personne m’en écœurer
Tant qu’il me reste encore mes yeux pour pleurer
Le ciel est encore loin, me suis-je égaré?
Pauvres humains et ballons de papiers
As I walk through the valley of the shadow of death
I can’t sleep like I’m battling meth
The shadow of death
The reaper creeps while I’m gasping for breath
I walk through the valley of the shadow of death
I ask the lord to forgive me for debt
The shadow of death
When death comes and my soul leaves my body to rest
Je manque d’air comme quand les vagues déferlent
J’enchaîne les guerres comme on enfile des perles
La noirceur du merle dans un œil modeste
Les reliques de mes os sur un fleuve céleste
Un zeste de rêve comme n’importe qui
La bonne âme de l’Idiot de Dostoïevski
La neurasthénie c’est tout ce qu’il nous reste
Les discours indigestes de Véronique Genest
Vu de ma fenêtre, rien de ma genèse
Sauf les casquettes des Yankees de ma jeunesse
La température baisse, vivre l’instant présent
Ou attendre le printemps que les cosmos renaissent
Avec délicatesse médite incognito
Contrôler son égo dans un sanctuaire shinto
Dans l’esprit d’une époque déjà éloignée
Les prophéties du château de l’araignée
La soif du matériel jusqu'à l’aveuglement
Comme le bout de métal attiré par l’aimant
Moi la réalité ne m’intéresse pas vraiment, ne m’intéresse pas vraiment
Laisse le vent de la nuit venir m’effleurer
Tant qu’il me reste encore mes yeux pour pleurer
De l’espoir ou des idées noires sur mes cahiers
Tant qu’il me reste encore mes yeux pour pleurer
La vie est dure je ne laisse personne m’en écœurer
Tant qu’il me reste encore mes yeux pour pleurer
Le ciel est encore loin, me suis-je égaré?
Pauvres humains et ballons de papiers
Songtekstvertaling
Een koninkrijk van kaarten aan de genade van de wind
De zwarte wolken verspreid ik zit te dromen
Van het ontwaken van de goden, van de komende herfst
Van de zon van de glorieuze ochtenden van de toekomst
In het begin der tijden is de mens slechts een bloem van de maan
Op de vijver de weerspiegeling van een libel
In een muntgeur en vlakke kalmte
Als een plant op de flank van de berg Kaguyama
Als gevoelig onderwerp tussen haakjes
Een familiegeheim dat ouders stilhouden.
Stilte is kostbaar, maar niet zonder risico.
Het spook in de ogen van deze treurige voorbijgangers
Sinds 2006 niet altijd smaakvol
Een verduistering, een fan van zijde en bamboe
Een ellips, een stuk hout in het netvlies
De schuldige gevoelens van Anna Karenina
In de avond mist zie ik vuurvliegjes
Mijn paradijs blijft zo dicht bij de grond
Mijn hoop is een leeuwerik spiegel
Ruwe Chinese schaduwen van mijn figuur
Laat de wind van de nacht komen en me aanraken
Zolang ik mijn ogen nog heb om te huilen
Hoop of duistere ideeën op mijn notitieboekjes
Zolang ik mijn ogen nog heb om te huilen
Het leven is moeilijk Ik laat me door niemand ziek maken
Zolang ik mijn ogen nog heb om te huilen
De hemel is nog ver weg, ben ik verdwaald?
Arme mensen en papieren ballonnen
Als ik door de vallei van de schaduw des doods loop
Ik kan niet slapen alsof ik meth Vecht.
De schaduw van de dood
De zielenjager kruipt terwijl ik naar adem Haag.
Ik loop door de vallei van de schaduw van de dood
Ik vraag de Heer om mij te vergeven voor schuld
De schaduw van de dood
Als de dood komt en mijn ziel mijn lichaam verlaat om te rusten
Ik heb geen lucht meer zoals wanneer de golven rollen
I chain wars like we string parels
De zwartheid van de merel in een bescheiden oog
De relikwieën van mijn botten op een hemelse rivier
Een droomziek als iedereen
De goede ziel van Dostojevsky ' s idioot
Neurasthenia is alles wat we nog hebben.
De onverteerbare toespraken van Véronique Genest
Gezien vanuit mijn raam, niets van mijn Genesis
Behalve de petjes van de Yankees van mijn jeugd.
De temperatuur daalt, leef het huidige moment
Of wachten tot de lente herboren wordt.
Met delicatesse mediteer incognito
Het beheersen van je ego in een shinto heiligdom
In de geest van een reeds ver Tijdperk
De profetieën van het Spinnenkasteel
De dorst van het materiaal naar blindheid
Zoals de metalen tip aangetrokken door de magneet
Ik ben niet echt geïnteresseerd in de realiteit, Ik ben niet echt geïnteresseerd
Laat de wind van de nacht komen en me aanraken
Zolang ik mijn ogen nog heb om te huilen
Hoop of duistere ideeën op mijn notitieboekjes
Zolang ik mijn ogen nog heb om te huilen
Het leven is moeilijk Ik laat me door niemand ziek maken
Zolang ik mijn ogen nog heb om te huilen
De hemel is nog ver weg, ben ik verdwaald?
Arme mensen en papieren ballonnen