Vienna Teng — Drought songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Drought" van Vienna Teng.
Songteksten
Summer move forward and stitch me the fabric of fall
Wrap life in the brilliance of death to humble us all
How sweet is the day
I’m craving a darkness
As I sit tucked away with my back to the wall
And the taste of dried-up hopes in my mouth
And the landscape of merry and desperate drought
How much longer dear angels
Let winterlight come
And spread your white sheets over my empty house
Summer move forward and leave your heat anchored in dust
Forgotten him, cheated him, painted illusions of lust
Now language escape, fugitive of forgiveness
Leaving as trace only circles of rust
And the taste of dried-up hopes in my mouth
And the landscape of merry and desperate drought
How much longer dear angels
Come break me with ice
Let the water of calm trickle over my doubts
Come let me drown
Angels no fire no salt on the plow
Carry me down
Bury me down
And the taste of dried-up hopes in my mouth
And the landscape of merry and desperate drought
Once I knew myself
And with knowing came love
I would know love again if I had faith enough
Too far is next spring and her jubilant shout
So angels, inside
Is the only way out
Songtekstvertaling
Zomer ga vooruit en steek me de stof van de herfst
Wikkel het leven in de schittering van de dood om ons allen te vernederen.
Hoe zoet is de dag
Ik hunker naar duisternis.
Als ik weggestopt zit met mijn rug tegen de muur
En de smaak van opgedroogde hoop in mijn mond
En het landschap van vrolijke en wanhopige droogte
Hoe lang nog lieve engelen
Laat het winterlicht komen
En spreid je witte lakens over mijn lege huis
De zomer gaat door en laat je warmte verankerd in stof.
Hem vergeten, hem bedrogen, illusies van lust geschilderd
Nu taal ontsnapping, voortvluchtige van vergeving
Laat als spoor alleen cirkels van roest achter
En de smaak van opgedroogde hoop in mijn mond
En het landschap van vrolijke en wanhopige droogte
Hoe lang nog lieve engelen
Kom me breken met ijs
Laat het water van kalmte over mijn twijfels druppelen
Kom laat me verdrinken
Engelen geen vuur geen zout op de ploeg
Draag me naar beneden
Begraaf me.
En de smaak van opgedroogde hoop in mijn mond
En het landschap van vrolijke en wanhopige droogte
Ooit wist ik het zelf.
En met weten kwam liefde
Ik zou weer liefde kennen als ik genoeg geloof had.
Te ver is de volgende lente en haar jubelende schreeuw
Dus engelen, van binnen
Is de enige uitweg