Victor Manuel — El Amor Oscuro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Amor Oscuro" van Victor Manuel.
Songteksten
Como todas las mañanas
Se levanta de la cama
Y es probable que se prenda
Un huevo frito en la solapa
Como todas las mañanas
Desayuna un cardo seco
Mermelada, caracoles, y unas vísceras de perro
Solo entiende a lo que importa
Algún perro una paloma
Alguna cabra, que atraviesa la ciudad
Ajena y sola
Con su traje gris de fieltro
Y el gabán de terciopelo
Y algún pájaro pequeño
Que le anida en el sombrero
Y repiten cada tarde
Como un rito el mismo parque
Un mirarse sin tocarse
Un hablarse sin mirarse
Suspirando y luego nada
A las diez de vuelta en casa
Ella para no ser menos
Se desplaza en patinete
Con un casco de bombero
La manguera y dos siameses
Las arrugas como surcos
Rebozada en colorete
Y una boca despoblada
Con los restos de algún diente
Lleva siempre una maleta
Donde mete lo que encuentra
Caminando por la calle
O revolviendo papeleras
Sigue fiel al mismo banco
Donde amó por vez primera
De qué año no recuerda
Sabe que era en primavera
Y repiten cada tarde
Como un rito el mismo parque
Un mirarse sin tocarse
Un hablarse sin mirarse
Suspirando y luego nada
A las diez de vuelta en casa
Ella vive con su hermana
Y a él le cuida una criada
En el barrio les conocen
Como una pareja extraña
Él tan alto y elegante
Ella vieja y desdentada
Con las sienes extraviadas
Y algo raro en las miradas
Ese amor contra la gente
Que les mira y no comprenden
Que se afirma satisfecha
Que les siente indiferente
Ese amor de alcoba oscura
Sorprendente y que nos turba
Es invento de unos locos
Descolgados de la luna
Y repiten cada tarde
Como un rito el mismo parque
Un mirarse sin tocarse
Un hablarse sin mirarse
Suspirando y luego nada
A las diez de vuelta en casa
A las diez de vuelta en casa
A las diez de vuelta en casa
Songtekstvertaling
Zoals elke ochtend.
Hij komt uit bed.
En het gaat waarschijnlijk aan
Een gebakken ei op de revers
Zoals elke ochtend.
Ontbijt een droge Distel
Jam, slakken en ingewanden van een hond
Begrijp gewoon wat belangrijk is.
Een hond een duif
Een geit die de stad doorkruist.
Buitenaards en alleen
Met zijn grijze pak
En de fluwelen Gaban
En een klein vogeltje.
Nestling in zijn hoed
En zij herhalen iedere avond.
Als een ritueel hetzelfde park
Een blik zonder aanraken
Een gesprek zonder naar elkaar te kijken
Zuchten en dan niets.
Tien uur thuis.
Haar niet minder te zijn
Beweegt op skateboard
Met een brandweerhelm
De slang en twee Siamezen
Rimpels als pluimen
Doordrenkt met blush
En een ongeopuleerde mond
Met de resten van een tand
Draag altijd een koffer.
Waar hij stopt wat hij vindt
Wandelen door de straat
Of Afvalbakken roeren
Blijf trouw aan dezelfde bank
Waar hij voor het eerst van hield
Welk jaar herinnert hij zich niet
Je weet dat het lente was.
En zij herhalen iedere avond.
Als een ritueel hetzelfde park
Een blik zonder aanraken
Een gesprek zonder naar elkaar te kijken
Zuchten en dan niets.
Tien uur thuis.
Ze woont bij haar zus.
En hij wordt verzorgd door een dienstmeid.
In de buurt kennen ze ze.
Als een vreemd stel.
Hij is zo groot en elegant
Ze is oud en tandeloos.
Met De Verloren Tempels
En iets vreemds in het uiterlijk
Die liefde tegen mensen
Die naar hen kijkt en niet begrijpt
Wie beweert tevreden te zijn
Dat ze zich onverschillig voelen
Die donkere slaapkamer liefde
Verrassend en verontrustend
Het is de uitvinding van een gek.
Maanlicht
En zij herhalen iedere avond.
Als een ritueel hetzelfde park
Een blik zonder aanraken
Een gesprek zonder naar elkaar te kijken
Zuchten en dan niets.
Tien uur thuis.
Tien uur thuis.
Tien uur thuis.