Victor Heredia — Si Tuviera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Si Tuviera" van Victor Heredia.
Songteksten
Si tuviera ese grano de polen que había en mis alas
cuando todo decía que nunca terminaría
la canción de la luna en tu cama, la luz que rezaba,
que la noche y el día eran una bella cofradía
y mi boca sabía tu nombre, sin saber más nada
Si tuviera esa copa de vino de las madrugadas,
el consuelo que ya no consuela cuando hablo de entonces,
la ilusión de que hoy es ayer y que nunca es mañana,
si tuviera mis pies de volver, la esperanza de serte otra vez
un recuerdo, una sombra a tus pies, si tuviera el poder de pujar y nacer
Pero quién es capaz de vivir cuando ya se ha vivido,
pero quién es capaz de soñar cuando el sueño es un niño
que no supo escuchar y creyó que escupir al destino
se perdona, y tomó por asalto la luz del camino
Si tuviera lo que desviví no sé cuanto tuviera
Si tuviera lo que hay que tener, lo que nunca he tenido,
sangraría por darte otra vez mi memoria y su olvido,
este pan, esta espuma, esta sed, la intemperie donde te invité
mojadito en promesas de amor, en tu lluvia que no tiene fin,
ni después
Songtekstvertaling
Als ik die stuifmeelkorrel op mijn vleugels had
toen alles zei dat het nooit zou eindigen
het lied van de maan in je bed, het licht dat bad,
die nacht en dag waren een prachtige Broederschap
en mijn mond kende uw naam, en wist niets anders.
Als ik dat glas wijn had gehad.,
de troost die niet langer troost als ik het dan over heb,
de illusie dat vandaag gisteren is en dat het nooit morgen is,
als ik mijn voeten terug had, hoop ik jou weer te zijn.
een herinnering, een schaduw aan je voeten, als ik de kracht had om te bieden en geboren te worden.
Maar wie kan leven als het al geleefd is,
maar wie kan dromen als de droom een kind is
dat hij niet kon horen en geloven dat spuug naar het lot
hij vergeeft zichzelf en bestormt het licht van de weg.
Als ik had wat ik leefde, Weet ik niet hoeveel ik had.
Als ik had wat jij moet hebben, wat ik nooit heb gehad.,
Ik zou bloeden om je mijn geheugen en zijn vergeetachtigheid weer te geven.,
dit brood, dit schuim, deze dorst, het weer waar ik je uitnodigde
nat in beloften van liefde, in je regen die geen einde heeft,
ook niet na