Victor Heredia — Padre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Padre" van Victor Heredia.
Songteksten
Apenas hace un momento estabas allí…
Tu sombra junto a la mía y la luz del sol
Pintando la fantasía de un día feliz
…Entonces yo no sabía qué era el dolor
Daría lo que no tengo para volver
Y ver tu sombra en la arena partida en dos
Hay corazones que son
Como un refugio de amor
Y un padre y un hijo saben
Que eternidad es esa canción
Que el viento le canta al mar
Hay corazones que son
Como un refugio de amor
Hay corazones que son
Como un domingo de sol
El tiempo pasa y el niño se vuelve gris
Aquella alegría padre, no vuelve más
Las redes que abandonaste siguen allí
Temblando, como fantasmas en soledad
El río y el mar no cantan más la canción
Que nos abrazaba el alma con ilusión
Nos sentábamos hace ya más de treinta años frente al mar, como dos niños
felices, hasta que la noche nos echaba de la playa. Entonces, recogíamos
nuestras cañas y redes y regresábamos
Me asaltan las imágenes vívidas de aquellos días casi cotidianamente.
Su ternura me hace recuperar a quien perdí físicamente años atrás.
Con ellas reencuentro al niño que de su mano descubrió los laberintos del
tiempo para tornar siempre a su amor
Songtekstvertaling
Net was je er nog.…
Jouw schaduw naast de mijne en het zonlicht
De fantasie van een gelukkige dag schilderen
... Dan wist ik niet wat pijn was.
Ik zou geven wat ik niet hoef terug te gaan.
En zie je schaduw in het zand in tweeën gespleten
Er zijn harten die
Als een toevluchtsoord van liefde
En een vader en een zoon weten
What eternity is that song
Dat de wind zingt naar de zee
Er zijn harten die
Als een toevluchtsoord van liefde
Er zijn harten die
Als een zonnige zondag
De tijd gaat voorbij en het kind wordt grijs
Die vreugde, vader, komt niet terug
De netwerken die je verlaten hebt zijn er nog steeds.
Trillen, als geesten in eenzaamheid.
De rivier en de zee zingen het lied niet meer
Die onze ziel omhelsde met illusie.
We zaten meer dan dertig jaar geleden aan zee, als twee kinderen.
happy, tot de nacht ons van het strand schopte. Dus, we verzamelden
ons riet en netten en we zouden terugkomen
Ik word aangevallen door de levendige beelden van die dagen bijna dagelijks.
Jouw tederheid doet me herstellen wie ik jaren geleden fysiek verloor.
Met hen herontdek ik het kind dat het labyrint van de
tijd om altijd de liefde te bedrijven