Vicente Fernandez — Sus Ojos Se Cerraron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sus Ojos Se Cerraron" van Vicente Fernandez.
Songteksten
Miscellaneous
Sus Ojos Se Cerraron
Sus ojos se cerraron y el mundo sigue andando,
Su boca que era mía ya no me besa mas
Se apagaron los ecos de su reír sonoro
Y es cruel este silencio que me hace tanto mal.
Fue mía la piadosa dulzura de sus manos,
Que dieron a mis penas caricias de bondad,
Y ahora que la evoco hundido en mi quebranto,
Las lagrimas trenzadas se niegan a brotar,
Y no tengo el consuelo de poder llorar.
¿Porque sus alas tan cruel quemó la vida,
Por que esta mueca siniestra de la suerte?
Quise abrigarla y mas pudo la muerte,
Como me duele y se ahonda mi herida.
Yo se que ahora vendrán caras extrañas
Con su limosna de alivio a mi quebranto
Todo es mentira, mentira es el lamento
Hoy esta solo mi corazón.
Como perros de presa las penas traicioneras
Celando mi cariño galopaban detrás,
Y escondida en las aguas de su mirada buena
La muerte agazapada marcaba su compás.
En vano yo alentaba febril una esperanza,
Clavó en mi carne viva sus garras el dolor,
Y mientras en la calle en loca algarabía
El carnaval del mundo gozaba y se reía
Burlándose el destino me robo su amor.
¿Por que sus alas … … …
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
Zijn Ogen Gesloten
Zijn ogen zijn gesloten en de wereld blijft lopen,
Zijn mond die van mij was, kust me niet meer.
De echo ' s van zijn sonore gelach werden gedoofd.
En het is wreed deze stilte die me zoveel pijn doet.
De vrome zoetheid van zijn handen was van mij.,
Wie gaf mijn zorgen liefkozingen liefkozend,
En nu dat ik haar roep gezonken in mijn liefde,
Gevlochten tranen weigeren te ontkiemen,
En ik heb niet de troost van huilen.
Omdat zijn vleugels zo wreed verbrand leven,
Waarom deze sinistere grimas van geluk?
Ik wilde haar bedekken en meer kon de dood,
Hoe het pijn doet en mijn wond verdiept.
Ik weet dat er nu vreemde gezichten zullen komen.
Met zijn aalmoes voor mijn gebroken
Alles is gelogen.
Vandaag is gewoon mijn hart.
Als roofhonden, de verraderlijke straffen.
Mijn affectie verbergen achter galopped,
En verborgen in de wateren van zijn goede uiterlijk.
Crouching death markeerde zijn kompas.
Tevergeefs heb ik koortsachtig een hoop aangemoedigd,
Hij spijkelde in mijn levende vlees zijn klauwen de pijn,
En terwijl op straat in crazy row
Het carnaval van de wereld genoten en gelachen
Door het lot te bespotten, stal ik haar liefde.
Waarom zijn vleugels … … …