Vetusta Morla — La marea songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La marea" van Vetusta Morla.

Songteksten

La marea me dejó arenas de plata
que pondré en el reloj del tiempo que no pasa.
La marea me dejó islas inundadas
donde atrapar con mi red una historia de piratas.

La marea me dejó la piel cuarteada,
la miel en los labios,
las piernas enterradas.
La marea me dejó la piel cuarteada,
la miel en los labios,
las piernas enterradas.

La marea me dejó maromas de un barco,
algas tejidas en forma de desengaño.
La marea me dejó unas conchas sin nombre
con que el niño hace un collar
de un alfabeto que no entiende el hombre.

La marea me dejó la piel cuarteada,
la miel en los labios,
las piernas enterradas.
La marea me dejó la piel cuarteada,
la miel en los labios,
las piernas enterradas.

La marea me dejó cangrejos alados,
burbujas de hielo y un libro en blanco.
La marea me dejó los versos borrados,
la tinta, un borrón, un papel mojado.

La marea me dejó la piel cuarteada,
la miel en los labios,
las piernas enterradas.
La marea me dejó la piel cuarteada,
la miel en los labios,
las piernas enterradas.

Songtekstvertaling

Het tij liet me Zilver Zand achter dat ik op de klok van de tijd zal zetten die niet voorbij gaat.
Het getij liet me overstroomde eilanden achter waar ik een piratenverhaal kon vangen met mijn net.

Het getij liet mijn huid littekens achter, de honing op mijn lippen, Mijn benen begraven.
Het getij liet mijn huid littekens achter, de honing op mijn lippen, Mijn benen begraven.

Het tij liet me maromen van een schip, algen geweven in de vorm van desillusie.
Het getij liet me een paar naamloze patronen achter waarmee de jongen een ketting maakt van een alfabet dat de mens niet begrijpt.

Het getij liet mijn huid littekens achter, de honing op mijn lippen, Mijn benen begraven.
Het getij liet mijn huid littekens achter, de honing op mijn lippen, Mijn benen begraven.

Het tij liet me gevleugelde krabben, ijsbellen en een leeg boek achter.
Het getij liet me de lijnen gewist, de inkt, een waas, een nat papier.

Het getij liet mijn huid littekens achter, de honing op mijn lippen, Mijn benen begraven.
Het getij liet mijn huid littekens achter, de honing op mijn lippen, Mijn benen begraven.