Vesuvius — This House Is Not A Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "This House Is Not A Home" van Vesuvius.
Songteksten
Ive reached the Crux
With bent and pissonant faith
The cripping violence in my calm
Allocates
No Escape
Discourse, Disharmony
Subdued in a blink and dreamless sleep
Grandeur AND Larceny
The Volatile becomes my verity
Desaturate these dismal eyes
Clot the flux to my cortex
Conceal the maelstorm inside
I still discearn the scars of your abandonment
Mother where has the sun gone
Cause this old soul has felt far too cold
For too long
And ill wait through the darkest winter
My brittle bones buried in the creases of your bed
And ill wait six feet under
For you to come home
To speak my name AGAIN
Ive come to find my depth
My place of solace
My place of rest
A skeleton drowning in the tips of your shadow
My lapen conscience eviscerated and hollowed
Disperse these umbral skies
Betrieve my inherited demons
So i can sleep at night
And ill wait
Through the darkest winter
My brittle bones buried in the creases of your bed and Ill wait six feet under
For you to come home
To speak my name AGAIN
I found God in my sleep last night
In a place so vast, a space so dark
A void I’d crawl into
On the premise that i would NEVER awake
And we spoke.
Oh, we spoke endlessly.
Blissfully of nothing.
His words were DEAFENING.
His words we silent defiant of my notoriety.
Violent as my nature, and quiet as my thought.
His quivers ripple through the seams of my anatomy.
His words shattered my ribecage, distructive as my subconscious.
And i looked into his eyes an ounce short of conviction and said that DON’T
WANT TO DIE.
With affirmation he stated that i find death in the darkest corners of the
greatest perhaps.
And to find myself, i must have faith in that.
Return me to the empty house
In which i grew
Where i would converse with ghosts
A crawl space with a roof
And I know that I don’t know who
The voice that calls from the other end pertains to But i remember in my solitude
You were there too
FATHER
Where has the light fled?
A broken boy beaten and crucified at the hands of your surrogate
With the remains os this vessel
I will submerge my contempt
This repression is a loaded GUN
Ive cut the Flux to the vitals
I am my father’s son
Songtekstvertaling
Ik heb de Crux bereikt.
Met een krom en pissonant geloof
Het geweld in mijn kalmte
Toewijzen
Geen Ontsnapping Mogelijk
Disharmonie, Disharmonie
Ingetogen in een oogwenk en droomloze slaap
Grandeur en diefstal
De vluchtige wordt mijn waarheid.
Desatureer deze sombere ogen.
Stol de flux naar mijn cortex
Verberg de maelstorm binnen.
Ik onthul nog steeds de littekens van je verlatenheid.
Moeder, Waar is de zon gebleven?
Want deze oude ziel heeft zich veel te koud gevoeld.
Te lang.
En ik wacht tot de donkerste winter
Mijn broze botten begraven in de plooien van je bed
En ik wacht twee meter onder
Om naar huis te komen.
Om mijn naam nog eens te zeggen
Ive come to find my depth
Mijn plek van troost
Mijn rustplaats
Een skelet dat verdrinkt in de toppen van je schaduw.
Mijn geweten is van de ingewanden ontdaan en uitgehold.
Verspreid deze hemel.
Betrieve mijn geërfde demonen
Zodat ik ' s nachts kan slapen.
En Ik zal wachten.
Door de donkerste winter
Mijn broze botten begraven in de plooien van je bed en ik wacht twee meter onder je.
Om naar huis te komen.
Om mijn naam nog eens te zeggen
Ik heb God vannacht in mijn slaap gevonden.
Op een plek zo groot, een ruimte zo donker
Een leegte waar ik in zou kruipen
Op voorwaarde dat ik nooit wakker zou worden.
En we spraken.
We hebben elkaar eindeloos gesproken.
Gelukkig van niets.
Zijn woorden waren oorverdovend.
Zijn woorden trotseren mijn bekendheid.
Zo gewelddadig als mijn aard, en zo stil als mijn gedachte.
Zijn rillingen rillen door de naden van mijn anatomie.
Zijn woorden verbrijzelden mijn ribecage, onkwetsbaar als mijn onderbewustzijn.
En ik keek in zijn ogen een greintje tekort aan overtuiging en zei dat niet
IK WIL DOOD.
Met bevestiging verklaarde hij dat ik de dood vind in de donkerste hoeken van de
de beste misschien.
En om mezelf te vinden, moet ik daar vertrouwen in hebben.
Breng me terug naar het lege huis.
Waarin ik groeide
Waar ik zou praten met geesten
Een kruipruimte met een dak
En ik weet dat ik niet weet wie.
De stem die roept van de andere kant heeft betrekking op maar ik herinner me in mijn eenzaamheid
Jij was er ook bij.
VADER
Waar is het licht gevlucht?
Een gebroken jongen, geslagen en gekruisigd door de handen van je draagmoeder.
Met de resten van dit schip
Ik zal mijn minachting onderdompelen.
Deze repressie is een geladen pistool.
Ik heb de Flux naar de vitale functies doorgesneden.
Ik ben de zoon van mijn vader.