Veronique Sanson — Poussière De Pollen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poussière De Pollen" van Veronique Sanson.
Songteksten
Une poussière de pollen vole
Je la regarde monter de mon lit
Ca m’fait tout drôle et je m’envole
Vers les délices des bons moments
De ma vie, de ma vie
J’voudrais que le temps s’arrête
De voler les gens
J’voudrais que la vie me libère
Qu’ce soit comme avant
J’voudrais que le temps m’oublie
Et tourne à l’envers
Comme les saisons
Les souvenirs ça ça vous colle
Que rien ne peut jamais jamais démolir
Oh non non non faut stopper la menace
Des gens qui rôdent comme des voyeurs
Dans nos vies, faux amis
J’voudrais que le temps s’arrête
De voler les gens
J’voudrais que la vie me libère
Qu’ce soit comme avant
J’voudrais que l'été revienne
Eclairer ma tête
Sans jamais mourir
Une poussière de colère tombe
Moi je la sens monter gronder dans ma tête
Oh non non non faut pas changer le cours
Des petites phrases qui donnent
Le sel de la vie, de l’amour
J’voudrais que le temps s’arrête
De voler les gens
J’voudrais que la vie me libère
Qu’ce soit comme avant
J’voudrais que le temps m’oublie
Et tourne à l’envers
Comme les saisons
Une poussière de pollen vole
Je la regarde monter de mon lit
Une poussière de pollen vole
Je la regarde monter de mon lit
Songtekstvertaling
Een stuifmeelstof vliegt
Ik zie haar uit mijn bed klimmen.
Het maakt me helemaal grappig en ik vlieg weg
Naar de geneugten van goede tijden
Van mijn leven, van mijn leven
Ik wou dat de tijd stilstond.
Mensen stelen
Ik wou dat het leven me vrij zou maken.
Laat het zijn zoals voorheen
Ik wou dat de tijd me zou vergeten.
En ondersteboven draait
Zoals de seizoenen
Herinneringen die het aan je kleeft
Dat niets ooit kan vernietigen
We moeten de dreiging stoppen.
Mensen die zwerven als voyeurs
In ons leven, valse vrienden
Ik wou dat de tijd stilstond.
Mensen stelen
Ik wou dat het leven me vrij zou maken.
Laat het zijn zoals voorheen
Ik wou dat summer terugkwam.
Steek mijn hoofd aan.
Zonder ooit te sterven.
Een stof van woede valt
Ik voel haar in mijn hoofd rommelen.
We hoeven de koers niet te veranderen.
Kleine zinnen die geven
Het zout van het leven, van de liefde
Ik wou dat de tijd stilstond.
Mensen stelen
Ik wou dat het leven me vrij zou maken.
Laat het zijn zoals voorheen
Ik wou dat de tijd me zou vergeten.
En ondersteboven draait
Zoals de seizoenen
Een stuifmeelstof vliegt
Ik zie haar uit mijn bed klimmen.
Een stuifmeelstof vliegt
Ik zie haar uit mijn bed klimmen.