Вера Полозкова — Мы корреспонденты господни, Лена... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мы корреспонденты господни, Лена..." van Вера Полозкова.
Songteksten
мы корреспонденты господни, лена, мы здесь на месяцы.
даже с дулом у переносицы
мы глядим строго в камеру,
представляемся со значением.
Он сидит у себя в диспетчерской — башни высятся,
духи носятся;
Он скучает по нашим прямым включениям.
мы порассказали Ему о войнах, торгах и нефти бы,
но в эфир по ночам выходит тоска-доносчица:
«не могу назвать тебя „мое счастье“, поскольку нет в тебе
ничего моего,
кроме одиночества».
«в бесконечной очереди к врачу стою.
может, выпишет мне какую таблетку белую.
я не чувствую боли.
я ничего не чувствую.
я давно не знаю, что я здесь делаю».
«ты считаешь, Отче, что мы упрямимся и капризничаем, —
так вцепились в свое добро, что не отдадим его
и за всю любовь на земле, — а ведь это Ты наделяешь призрачным
и всегда лишаешь необходимого».
провода наши — ты из себя их режешь, а я клыками рву, —
а они ветвятся внутри, как вены; и, что ни вечер, стой
перед камерой, и гляди в нее, прямо в камеру.
а иначе Он засыпает в своей диспетчерской.
Songtekstvertaling
we zijn correspondenten van de Heer, Lena, we zijn hier voor maanden.
zelfs met een muilkorf op de brug van je neus
we kijken alleen naar de camera.,
we stellen ons voor met een waarde.
Hij zit in zijn controlekamer, de torens zijn hoog.,
parfum wordt gedragen;
Hij mist onze directe insluitsels.
we vertelden hem over oorlogen, handel en olie.,
maar in de lucht ' s nachts komt Tosca-informant:
"Ik kan je niet' mijn geluk ' noemen omdat je het niet in je hebt
niets van mij.,
behalve eenzaamheid."
"Ik sta in een eindeloze rij voor een dokter.
misschien schrijft hij me een witte pil voor.
Ik voel geen pijn.
Ik voel niets.
Ik weet niet wat ik hier voor een lange tijd doe."
"denkt U, Vader, dat we koppig en grillig zijn, —
vastgeklampt aan hun bezittingen die zijn
en voor alle liefde op aarde-en je geeft een spook
en altijd verstoken blijven van het noodzakelijke".
onze Draad-je sneed ze, en ik tanden den, —
en zij vertakken zich in de ader; en dat noch de avond, noch de avond wacht.
voor de camera, en kijk haar recht in de camera.
anders valt hij in slaap in zijn controlekamer.