Velhas Virgens — Selvagem do Asfalto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Selvagem do Asfalto" van Velhas Virgens.
Songteksten
A vida toda atrs do vidro fum
De capacete e luvas escuras
As duas rodas fazem todos tremer
Pelo perigo marginal da aventura
No tem ningum que possa me vencer
E se eu morrer ningum vai lamentar
Estou na moto e sinto o sangue ferver
Estou na moto e tenho que acelerar
No tem curva ou reta que eu no possa dobrar
No tem moto ou carro que eu no possa ralar
Famlia e segurana, joguei tudo pro alto
Todos tremem por onde quer que eu passe:
Selvagem do asfalto
Eu moro onde nada pode viver
Nesta corrida contra o gesto parado
O desafio de brincar com o destino
E rir da sorte a cada final fechado
No tente rastrear o louco zunido
Ensandecido pelo corpo marcado
No tem sentido contar as cicatrizes
Estou partindo, a morte corre ao meu lado
No tem sol nem chuva, s fumaa no ar
O couro rude e negro o que me faz levitar
Grana e garotas, joguei tudo pro alto
E todos me conhecem por Selvagem…
Selvagem do asfalto
Estou correndo com as sombras da noite
E meu instinto que me faz desviar
Num vo cego, de faris apagados
No tenho amigos nem lugar pra parar
A cada chuva eu sei que sinto mais frio
A vida escorre entre os dedos e acaba
Estou no meio desse ferro contorcido
Em qualquer canto abandonado na estrada
O corpo morto espera pelo fim sem sentir
E nem sequer vontade de tentar resistir
Famlia e segurana, eu joguei tudo pro alto
Mas nunca vou deixar de ser Selvagem…
Sent by Carlos Andr Branco
Songtekstvertaling
Het hele leven van glasfum
Helm en donkere handschoenen
De twee wielen laten iedereen beven
Door het marginale gevaar van avontuur
Er is niets dat me kan verslaan.
En als ik sterf, zal niemand rouwen.
Ik ben op de fiets en ik voel het bloed koken
Ik ben op de fiets en ik moet versnellen
Het heeft geen kromme of rechte lijn die ik niet kan buigen.
Geen fiets of auto die ik niet kan roosteren
Famlia en segurana, ik speelde alles luid en duidelijk.
Iedereen beeft waar ik ook ga.:
Wild asfalt
Ik leef waar niets kan leven
In deze race tegen het gebaar stopte
De uitdaging om met het lot te spelen
En lach van geluk aan elke gesloten kant
Niet proberen om het gekke gezoem op te sporen.
Verdikt door gemerkt lichaam
Het heeft geen zin om de littekens te tellen.
Ik ga weg, de dood loopt aan mijn zijde.
Geen zon of regen, rook in de lucht
Het ruwe en zwarte leer wat me laat zweven
Geld en meisjes, Ik speelde alles luid en duidelijk.
En iedereen kent me door het wild…
Wild asfalt
Ik ren met de schaduwen van de nacht
En mijn instinct dat me doet afwijken
In een blinde stem, van uitgestorven Farizeeën
Ik heb geen vrienden of plaats om te stoppen.
Elke regen Ik weet ik voel me kouder
Het leven stroomt tussen je vingers en het einde.
Ik zit in het midden van dat verdraaide ijzer.
In een verlaten hoek op de weg
Het dode lichaam wacht op het einde zonder gevoel
En wil niet eens proberen om te weerstaan
Famlia en segurana, ik speelde alles luid en duidelijk.
Maar Ik zal nooit ophouden Wild te zijn.…
Verzonden door Carlos Andr Branco