Veil of Thorns — My Inner Sanctum songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Inner Sanctum" van Veil of Thorns.
Songteksten
In a shaded doorway
Watching the spirits at play,
Through a cracked and shimmering window to the world;
Through my surprise, welling up in my eyes:
Your soul;
Bleeding, old; a deep well of love:
Sepulchral, cold.
The crowning glory swathed in fear,
The brave action recoiling into futility.
To my knees glancing upward,
There flies pain: mine.
Deep ecstasy traces desire.
Hidden places, lost hold;
No one to sustain reality,
My love erases me.
I turn around to go,
The world around me flows through my body.
The bitter realization contains the happy seed: yes, me.
The crowning glory swathed in fear,
The brave action recoiling into futility.
To my knees glancing upward,
There flies pain: mine.
Weak and stumbling,
Gloriously breathing still dawn’s air,
That part of me now lost forever,
It wanders lonely in the dark.
Battle-weary I remain
Inconsistency remarked,
Though seemingly complete.
The soul bears not
Such vacuous conceit.
God damn you!
How can I bear to see your face?
Your every tear reveals my cowering disgrace.
To my knees, glancing inward:
My inner sanctum.
Songtekstvertaling
In een deuropening met schaduw
Kijken naar de geesten bij het spelen,
Door een gebarsten en glinsterend raam naar de wereld;
Door mijn verrassing, die in mijn ogen opklonk:
Je ziel;
Bloedend, oud; een diepe bron van liefde:
Sepulchral, koud.
De bekroning glory zwom in angst,
De dappere actie gaat terug naar futiliteit.
Op mijn knieën omhoog kijkend,
Daar vliegt pijn: de mijne.
Diepe ecstasy sporen verlangen op.
Verborgen plaatsen, verloren ruimte;
Niemand om de realiteit in stand te houden,
Mijn liefde wist me uit.
Ik draai me om om te gaan.,
De wereld om me heen stroomt door mijn lichaam.
De bittere realisatie bevat het gelukkige zaad: Ja, ik.
De bekroning glory zwom in angst,
De dappere actie gaat terug naar futiliteit.
Op mijn knieën omhoog kijkend,
Daar vliegt pijn: de mijne.
Zwak en strompelend,
Glorieus ademen nog dageraad lucht,
Dat deel van mij is nu voor altijd verloren.,
Het dwaalt eenzaam in het donker.
Strijdmoe blijf ik
Inconsistentie opgemerkt,
Maar schijnbaar compleet.
De ziel draagt niet
Wat een ijdele hoogmoed.
Verdomme.
Hoe kan ik je gezicht zien?
Elke traan onthult mijn lafhartige schande.
Op mijn knieën, kijkend naar binnen:
Mijn innerlijk heiligdom.