Vasco Rossi — La Favola Antica songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Favola Antica" van Vasco Rossi.
Songteksten
C’era un volta una favola antica
quasi da tutti ormai dimenticata
che continuava a volare nell’aria
aspettando colui
che l’avrebbe di nuovo narrata
era una favola vecchia
un poco svanita
come un barattolo
di aranciata aperta
ma non voleva rassegnarsi
e cercava di «non dimenticarsi»!
Parlava di una bambina bionda
che non voleva dormire da sola
e la sua mamma poverina
doveva starle sempre vicina
un giorno venne una bella signora
tutta vestita di luce viola
prese la mamma per la mano
e la portІ lontano lontano
la bimba pianse 100 sere
poi si stancІ
e si addormentІ
Quando il mattino
la venne a svegliare
con un bellissimo raggio di sole
vide la mamma poverina
che sotto un albero dormiva
e la signora vestita di viola
disse «non devi pi№ avere paura…
di restare sola»
C’era una volta una favola antica
quasi da tutti ormai dimenticata
che continuava a volare nell’aria
aspettando colui che l’avrebbe
di nuovo narrata
era una favola vecchia
era poco svanita
come un barattolo
di aranciata aperta
e per non essere dimenticata
diventІ vera…
diventІ! oh oh oh!
…la vita!
Songtekstvertaling
Er was eens een oud sprookje.
bijna allemaal nu vergeten
dat bleef vliegen in de lucht
wachten op hem
dat hij het nog eens zou vertellen.
het was een oude fabel.
een beetje vervaagd
als een pot.
van open Oranje
maar hij wilde geen ontslag nemen.
en hij probeerde "niet vergeten"!
Hij had het over een klein blond meisje.
ze wilde niet alleen slapen.
en zijn arme moeder
ze moest altijd dicht bij haar zijn.
op een dag kwam er een mooie dame
helemaal gekleed in paars licht
hij nam mama bij de hand.
en breng haar ver weg.
de baby huilde 100 avonden
dan word je moe.
en in slaap vallen
Wanneer de ochtend
hij kwam haar wakker maken.
met een prachtige Zonnestraal
hij zag de arme moeder.
dat onder een boom sliep
en de dame gekleed in het paars
hij zei: "Je hoeft niet meer bang te zijn."…
om alleen te zijn»
Er was eens een oud sprookje.
bijna allemaal nu vergeten
dat bleef vliegen in de lucht
wachtend op degene die zou
opnieuw verteld
het was een oude fabel.
het was een beetje vervaagd.
als een pot.
van open Oranje
en niet vergeten te worden
waar worden…
word! oh oh oh!
... leven!