Vanishing Point — Hollow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hollow" van Vanishing Point.
Songteksten
A mind lapse succumbed by fear
The framework fades then disappears
Unto my world this loneliness surrounds me Trust foresees it’s final wake
I close my eyes, it’s breath I take
Denied and drained are years befallen from me In these hours seized by memories
Reflective paths of light appear
I walk alone, I disappear
Now I watch you burn inside me The truth is damned and empty
I breathe the ashes of your soul
That gives me silence, gives me peace
Gives me space, gives me release
In sullen thoughts, you make me feel so hollow
In these hours seized by memories
Reflective paths of light appear
I walk alone, I disappear
Tangled in this lifetime, tangled in it’s sorrow
Moments of clarity, fade into tomorrow
Tangled in this madness, What was deep now shallow
If I believe in miracles, why do I feel so hollow
Change forced from disarray
Yesteryear wasted away
Sheltered from this shattered life within me In these hours seized by memories
Reflective paths of light appear
I walk alone, I disappear
Tangled in this lifetime, tangled in it’s sorrow
Moments of clarity, fade into tomorrow
Tangled in this madness, What was deep now shallow
If I believe in miracles, why do I feel so hollow
Now I see, truth in memories
Reflective paths have disappeared
I walk alone, I reappear
Tangled in this lifetime, tangled in it’s sorrow
Moments of clarity, fade into tomorrow
Tangled in this madness, What was deep now shallow
If I believe in miracles, why do I feel so hollow
In darkest days, I’m on my own
Why do I feel so hollow
An open view, a fading soul
Why do I feel so hollow
If I believe the new and not the old
Why do I feel so hollow
I’m lost in truth from what was told
Why do I feel so hollow
Songtekstvertaling
Een mind lapse bezweken door angst
Het raamwerk verdwijnt dan.
Naar mijn wereld deze eenzaamheid omringt me vertrouwen voorspelt het is de laatste wake
Ik sluit mijn ogen, het is adem Ik neem
Afgewezen en afgetapt zijn jaren van mij in deze uren gegrepen door herinneringen.
Reflecterende lichtpaden verschijnen
Ik loop alleen, ik verdwijn
Nu zie ik je branden in mij de waarheid is verdoemd en leeg
Ik adem de as van je ziel in.
Dat geeft me stilte, geeft me rust
Geeft me ruimte, geeft me vrijheid
In sullende gedachten, laat je me zo hol voelen.
In deze uren gegrepen door herinneringen
Reflecterende lichtpaden verschijnen
Ik loop alleen, ik verdwijn
Verstrikt in dit leven, verstrikt in het verdriet
Momenten van helderheid, vervagen naar morgen
Verstrikt in deze waanzin, wat diep was nu ondiep
Als ik in wonderen geloof, waarom voel ik me dan zo hol
Verandering gedwongen van wanorde
Gisteren verspild
Beschut van dit verbrijzelde leven in mij in deze uren gegrepen door herinneringen
Reflecterende lichtpaden verschijnen
Ik loop alleen, ik verdwijn
Verstrikt in dit leven, verstrikt in het verdriet
Momenten van helderheid, vervagen naar morgen
Verstrikt in deze waanzin, wat diep was nu ondiep
Als ik in wonderen geloof, waarom voel ik me dan zo hol
Nu zie ik de waarheid in herinneringen.
Reflecterende paden zijn verdwenen.
Ik loop alleen, ik kom terug.
Verstrikt in dit leven, verstrikt in het verdriet
Momenten van helderheid, vervagen naar morgen
Verstrikt in deze waanzin, wat diep was nu ondiep
Als ik in wonderen geloof, waarom voel ik me dan zo hol
In de donkerste dagen sta ik er alleen voor.
Waarom voel ik me zo hol
Een open blik, een vervaagde ziel
Waarom voel ik me zo hol
Als ik het nieuwe geloof en niet het oude
Waarom voel ik me zo hol
Ik ben verloren in de waarheid van wat werd verteld
Waarom voel ik me zo hol