Vanesa Martín — Inmunes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Inmunes" van Vanesa Martín.
Songteksten
No finjas que no vas a oírme, sabes que lo harás
No dejes que el orgullo se lo lleve todo
Conozco esa mirada y sé
Que ahora puedo pasar
Dejemos las excusas
Que no nos llevan a nada
Acércame tus manos
Mira quien te habla
Este es mi corazón
Le puede la emoción de verte
Aquí, aquí, aquí
Tal vez lo nuestro no tenga remedio
Se convierta en un misterio
Que no acierta a resolverse
Quien sabe lo que la vida te da Donde se guarda esa mitad
Que no pretende devolverte
No supimos como hacerlo vida mía
Hicimos del invierno una costumbre
Le entregamos el relevo, al primero que cruzo
Ni tu ni yo, fuimos inmunes
Y queremos acercarnos cada día
Atragantados de fingir indiferencia
Permitimos la avaricia, estamos locos
No conformamos con tan poco
Volvemos al origen
Los detalles y la ausencia
A la ruta ambulante de Leyendas sin motivo
La calle me devuelve
Con violencia, las parejas
Como si se quisieran más
Tal vez lo nuestro no tenga remedio
Se convierta en un misterio
Que no acierta a resolverse
No supimos como hacerlo vida mía
Hicimos del invierno una costumbre
Le entregamos el relevo, al primero que cruzo
Ni tu ni yo, fuimos inmunes
Y queremos acercarnos cada día
Atragantados de fingir indiferencia
Permitimos la avaricia, estamos locos
No conformamos con tan poco
No finjas que no vas a oírme, sabes que lo harás
No dejes que el orgullo se lo lleve todo
Conozco esa mirada y sé
Que ahora puedo pasar
Songtekstvertaling
Doe niet alsof je me niet hoort, dat Weet je.
Laat trots het niet allemaal wegnemen.
Ik ken die blik en ik weet
Dat ik nu kan passeren
Laat die smoesjes maar.
Dat leidt ons naar niets.
Breng me je handen.
Kijk eens wie er tegen je praat.
Dit is mijn hart
Hij kan de kick krijgen om jou te zien.
Hier, hier, hier.
Misschien hebben we geen keus.
Word een mysterie
Dat werkt niet.
Wie weet wat het leven je geeft waar je die helft bewaart.
Dat is niet van plan om je terug te geven.
We wisten niet hoe we het mijn leven konden maken.
We maakten van de Winter een gewoonte.
We geven hem de relais, de eerste die ik passeer.
Jij en ik waren niet immuun.
En we willen elke dag dichterbij komen
Verstikking om te doen alsof onverschilligheid
We laten hebzucht toe, We zijn gek.
We nemen geen genoegen met zo weinig.
We keren terug naar de oorsprong
Details en afwezigheid
Naar de wandelroute van legendes zonder reden
De straat geeft me terug
Met geweld, stellen
Alsof ze meer wilden.
Misschien hebben we geen keus.
Word een mysterie
Dat werkt niet.
We wisten niet hoe we het mijn leven konden maken.
We maakten van de Winter een gewoonte.
We geven hem de relais, de eerste die ik passeer.
Jij en ik waren niet immuun.
En we willen elke dag dichterbij komen
Verstikking om te doen alsof onverschilligheid
We laten hebzucht toe, We zijn gek.
We nemen geen genoegen met zo weinig.
Doe niet alsof je me niet hoort, dat Weet je.
Laat trots het niet allemaal wegnemen.
Ik ken die blik en ik weet
Dat ik nu kan passeren