Vandaveer — A Mighty Leviathan of Old songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Mighty Leviathan of Old" van Vandaveer.

Songteksten

I found that I find the things that you find
Important rather peculiar
The space in between between you and me Has grown darker and deep and bigger
Were it not for the knots that we tied long and taught
We might not be hanging around
At opposite ends of a towering span
Over troubled waters below
Down a raging river with a deadly undertow
We circled the moat and you rocked the boat
Like a mighty leviathan of old
With cracks in our feet we beat foreign streets
We got stranded, we canvassed for answers
But the prayers we prayed fell silent and straight
No a savior won’t save when commanded
So we marched through the dark
With cast-iron hearts
And all the strength we could muster
With torches in hand we surveyed the land
And stumble one after the other
Damned with blind ambition
To a glass house miles below
And the garden did grow some roots down in droves
And blocked out the sun while it shone
You tied a rope 'round my finger
You hoped for a dead ringer
Yeah you draped it over a towering oak
But the rain came down with a furious sound
And rusted that belt until it broke
So I clawed through the dirt, the soil of the Earth
With bare hands that barely could shovel
And the canyon did flood with water and blood
From a thunderous storm up above
Yes and God spoke clearly for the very first time in my life
And the sounds he made were glorious and great
It was a tidal wave of rhythm

Songtekstvertaling

Ik heb ontdekt dat ik de dingen vind die jij vindt.
Belangrijk nogal eigenaardig
De ruimte tussen ons is donkerder en diep en groter geworden.
En als wij de knopen niet hadden doorgehakt en elkaar niet hadden onderwezen,
We hangen hier misschien niet rond.
Aan tegenovergestelde uiteinden van een torenspan
Boven troebel water beneden
Een razende rivier af met een dodelijke onderstroom
We hebben de gracht omcirkeld en jij hebt de boot geschud.
Als een machtige leviathan van vroeger
Met scheuren in onze voeten slaan we buitenlandse straten
We zijn gestrand, we hebben gezocht naar antwoorden.
Maar de gebeden die we baden werden stil en recht.
Nee een redder zal niet redden wanneer bevolen
Dus marcheerden we door het donker
Met gietijzeren harten
En alle kracht die we konden verzamelen
Met fakkels in de hand hebben we het land onderzocht.
En de een na de ander struikelen
Verdoemd met blinde ambitie
Naar een glazen huis kilometers onder ons.
En de tuin liet in drommen wortels groeien
En de zon verduisterde terwijl zij scheen.
Je bond een touw om mijn vinger.
Je hoopte op een dode beller.
Ja, je drapeerde het over een torenhoge eik.
Maar de regen kwam naar beneden met een woest geluid
En verroeste die riem totdat hij brak.
Dus ik krabde door het vuil, de grond van de aarde
Met blote handen die nauwelijks konden scheppen
En de canyon overstroomde met water en bloed
Van een donderende storm daarboven
Ja En God sprak duidelijk voor de allereerste keer in mijn leven.
En de geluiden die hij maakte waren glorieus en groot
Het was een vloedgolf van ritme.