Valkyrja — Eulogy (Poisoned, Ill and Wounded) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eulogy (Poisoned, Ill and Wounded)" van Valkyrja.
Songteksten
Woe —
my bride, whose side I’ll never leave.
I gladly kiss her feet in adoration.
From her livid lips cries a deceitful hiss.
No love as gruesome, nor shame in our kiss.
…in our kiss.
The sliding edge against our throats
whose glare we’ll never see.
Her labor is the terror
no man shall ever flee.
Poisoned, ill and wounded,
to her curse I’m drawn.
All I was — now gone.
Wounded, ill and injured,
through the dark fulfilled,
all I was — now killed.
Are there memories still flaring
within begotten nooks
of values worth upholding,
by human hand composed?
Come see their pillars falling,
and odious are the hooks
that render life with wounds unclosed.
Behold the deathlike triumph
as pain transposed.
Behold the deathlike triumph
unopposed!
Shivering in fever and fear.
The ghost of life no longer here…
Filling hearts with radiance
whose glare ignite the world
and through the empty veins
the fire glory once more swirled.
From soul to flesh it whirled!
Her will is all I’ll ever be,
forever I’m drifting upon her storming sea.
Turning heaven’s pride to dust
by a single strike.
Every beacon burned
and through each heart a hammered spike.
Ride across the fruitless skies
upon the steed of dearth.
Turn to grave both sight and dream,
as locusts pillage earth.
Poisoned, ill and wounded,
by the black enthralled.
through my mouth — our dirge.
Poisoned, ill and injured,
her every deed appalled,
yet with the night I’ll merge.
Yearning lips of sweetest death,
a sharpened arrow to her bow.
Foulness in the purest shape,
highest peak and cruelest foe.
My gift to you is woe…
Songtekstvertaling
Wee —
mijn bruid, wiens kant ik nooit zal verlaten.
Ik kus graag haar voeten in aanbidding.
Van haar razende lippen huilt ze een bedrieglijk gehuil.
Geen liefde zo gruwelijk, noch schaamte in onze kus.
... in onze kus.
De glijdende rand tegen onze kelen
wiens schittering we nooit zullen zien.
Haar werk is de verschrikking.
niemand zal ooit vluchten.
Vergiftigd, ziek en gewond,
op haar vloek word ik aangetrokken.
Alles wat ik was ... nu weg.
Gewond, ziek en gewond,
door het duister vervuld,
alles wat ik werd ... nu vermoord.
Zijn er herinneringen die nog steeds fladderen
in geborenen hoeken
van de waarden die in stand moeten worden gehouden,
door mensenhand gecomponeerd?
Kom en zie hun pilaren vallen,
en verfoeilijk zijn de haken
dat maakt leven met open wonden.
Aanschouw de triomf van de doden.
als pijn getransponeerd.
Aanschouw de triomf van de doden.
zonder tegenstand!
Rillend van koorts en angst.
De geest van het leven is hier niet meer.…
Hart vullen met schittering
wiens schittering de wereld ontbrandt
en door de lege aderen
de heerlijkheid van het vuur zwierf weer.
Van ziel tot vlees.
Haar wil is alles wat ik ooit zal zijn,
voor altijd drijf ik rond op haar stormende zee.
De trots van de hemel tot stof veranderen
door één enkele slag.
Elk baken is verbrand.
en door elk hart een hamerde spike.
Rijd door de vruchteloze hemel
op het Ros van dearth.
Kijk en droom naar het graf,
zoals sprinkhanen de aarde plunderen.
Vergiftigd, ziek en gewond,
bij de zwarte geboeid.
door mijn mond, onze klaagzang.
Vergiftigd, ziek en gewond,
haar elke daad ontzet,
maar met de nacht zal ik fuseren.
Hunkerende lippen van de zoetste dood,
een scherpe pijl naar haar boog.
Vuilheid in de zuiverste vorm,
hoogste top en wreedste vijand.
Mijn geschenk aan jou is wee…