Валиум — Тлен songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Тлен" van Валиум.
Songteksten
Вечного нет, все бренно и временно.
Стабильность и постоянство — иллюзии пелена.
А после родная земля щедро расстелит нам,
Укроет собой, что бы не тревожили вечного сна.
Я отпускаю тебя, хоть так и не привык.
Не в силах я тебя держать. Твои дали расстаят.
Когда-нибудь и я расстаю в них,
Когда с последним вдохом, весь мир будто замер.
Инверсия цветов, метаморфоза красками,
Бирюзовое небо стало уже бледно красным.
Спасибо тебе за вчера, мое не напрасно.
Я на пороге нового, провожаю закат.
Здесь постоянно меняют места, стремительно летит куда-то,
И вот ты уже стар.
И все они об одном и том же хотят сказать,
Живи так, как будто завтра уже не настанет.
Тяжелые мысли грузом на плечи,
Устал и не можешь бежать?
Отпусти, станет легче.
Надо жить дальше, а не переживать.
Звезды ярче, но эти районы не спят.
Раскаты грома шепотом уходят в сад.
Птицы не кричат, но мелодии слышны.
Так душевно поют только листья.
Их свисты порвет ветер на части,
Но в эти секунды, жухлые счастливы.
Лицезреют солнце, питают светлым миром.
Они знают его только красивым.
Так и я в суете мегаполиса, нервных палаток, лаксонов, макдональдов.
В эпицентре ненормативной брани,
Храню в сердце вечное пламя.
Ломаем, строем, мы пыль, мы даже не камень.
Доведет социум, возведенный нами.
Да блядь, хватит, останется ли небо предкам?
Зделай все, что бы оно не померкло.
Звезды ярче…
Songtekstvertaling
Er is geen eeuwig, alles is vergankelijk en tijdelijk.
Stabiliteit en standvastigheid zijn illusies.
En dan zal het inheemse land zich royaal voor ons verspreiden.,
Dat zou de eeuwige slaap niet verstoren.
Ik laat je gaan, ook al ben ik het niet gewend.
Ik kan je niet vasthouden. Je geld is weg.
Op een dag maak ik het uit.,
Toen met de laatste adem leek de hele wereld te bevriezen.
Kleurinversie, kleurmetamorfose,
De turquoise hemel was al lichtrood.
Bedankt voor gisteren, de mijne is niet voor niets.
Ik sta op de drempel van een nieuwe, kijkend van de zonsondergang.
Er zijn voortdurend wisselende plaatsen, snel vliegen ergens,
En nu ben je oud.
En ze willen allemaal hetzelfde zeggen.,
Leef alsof morgen nooit zal komen.
Zware gedachten zijn een last op je schouders.,
Moe en niet kunnen rennen?
Laat los, het zal makkelijker zijn.
We moeten verder, geen zorgen.
De sterren zijn helderder, maar deze gebieden slapen niet.
Donderfluister van bladeren in de tuin.
De vogels schreeuwen niet, maar de melodieën zijn hoorbaar.
Alleen de bladeren zingen zo zielig.
Hun fluit zal door de wind uiteengerukt worden.,
Maar in deze Seconden zijn de oude blij.
Ze zien de zon en voeden hem met een heldere wereld.
Ze kennen hem alleen als mooi.
Dus ik ben in de drukte van metropolis, nerveuze tenten, luxons, McDonalds.
Midden in een offensieve strijd,
Ik heb een eeuwige vlam in mijn hart.
We breken, we bouwen, we zijn stof, we zijn niet eens steen.
Zal de samenleving brengen die we hebben opgebouwd.
Verdomme, genoeg dat het in de lucht blijft, voorouders?
Doe wat nodig is om te voorkomen dat het vervaagt.
Sterren zijn helderder…