Valerio Scanu — L'ossessione songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'ossessione" van Valerio Scanu.
Songteksten
Quanto riesci a sembrare distante
In mezzo alla gente
Poi ti avvicini con passo sicuro
E io ti sfido azzerando il presente
In un incontro di sguardi
Che non si può raccontare
Mentre ti sfioro le mani
Provo a non farle tremare
Ma trattenersi non basta
Mi arrendo al nostro sapore
Mi confondi, sotto un cielo senza pace
Mi travolgi, manca il fiato
Dai tuoi baci io voglio ricominciare
Un labirinto di pensieri da evitare
L’Ossessione è un’illusione
Che dura un istante
Poi si ritorna a sbagliare
In un incastro di corpi
Ignoravamo il momento
L’ultimo
Tu non avevi paura del buio
Io ho pianto da solo
Ho pianto in silenzio
Come due bocche impazzite
Avide sopra la pelle
Dentro un respiro che esplode
E polverizza le assenze
Ma è solo un gioco banale
Che si ripete nei giorni miei
Mi pretendi, sotto un cielo senza pace
Mi travolgi, manca il fiato
Dai tuoi baci io voglio ricominciare
Un universo di pressioni da slegare
L’Ossessione è un’illusione
Che dura un istante
Poi si ritorna a sbagliare
Nudo sopra di te Tutto si è fermato là
All’intreccio di noi
Che in fondo non si è sciolto mai, mai
Un labirinto di pensieri da evitare
L’Ossessione è un’illusione
Che dura un istante
Poi si ritorna a sbagliare
Traiettorie di un disegno da tracciare
L’ossessione di promesse già violate
Songtekstvertaling
Hoe afstandelijk kun je lijken
Onder de mensen
Dan benader je met een veilige stap
En ik daag je uit door het heden te resetten.
In a meeting of looks
Dat kun je niet zeggen.
Als ik je handen aanraak
Ik probeer ze niet te laten beven.
Maar terughouden is niet genoeg.
Ik geef me over aan onze smaak
Je brengt me in de war, onder een hemel zonder vrede.
Je overweldigt me, je adem is weg
Van je kussen wil ik opnieuw beginnen
Een doolhof van gedachten te vermijden
Obsessie is een illusie.
Dat duurt een ogenblik
Dan ga je terug naar het verkeerde.
In een joint of bodies
We negeerden het moment.
De laatste
Je was niet bang in het donker.
Ik huilde alleen.
Ik huilde in stilte.
Als twee gekke monden.
Hebberig over de huid
In een adem die explodeert
En vermorzelt afwezigheid
Maar het is gewoon een triviaal spel.
Dat wordt in mijn dagen herhaald.
Je eist me, onder een hemel zonder vrede.
Je overweldigt me, je adem is weg
Van je kussen wil ik opnieuw beginnen
Een universum van druk om los te maken
Obsessie is een illusie.
Dat duurt een ogenblik
Dan ga je terug naar het verkeerde.
Naakt boven je stopte alles daar.
Bij het samengaan van ons
Die diep van binnen nooit smolt, nooit
Een doolhof van gedachten te vermijden
Obsessie is een illusie.
Dat duurt een ogenblik
Dan ga je terug naar het verkeerde.
Trajecten van een te trekken tekening
De obsessie met al gebroken beloftes