Валерий Леонтьев — Художник songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Художник" van Валерий Леонтьев.
Songteksten
Берет художник краски, берет художник кисти.
И исчезают маски и проступают лица.
И взгляды на картине еще хранят беспечность,
Но в рамку над камином художник вставит вечность.
Бродяги и поэты давно исчезли где-то,
Но вопреки сюжету глядят со стен портреты.
И живы все герои, и молоды, как прежде.
Гонимые судьбою, хранимые надеждой.
Время не ждет, унося и мечты, и любовь!
Но у мольберта художник встает.
И за плечом, привставая над буднями вновь,
Время художнику кисти его подает.
Мерцает позолота, висят картины в рамах.
Картины, словно, окна в покинутые страны.
Храня свои секреты простое станет сложным,
И на границе света нам машет вслед художник.
Время не ждет, унося и мечты, и любовь!
Но у мольберта художник встает.
И за плечом, привставая над буднями вновь,
Время художнику кисти его подает.
Время не ждет, унося и мечты, и любовь!
Но у мольберта художник встает.
И за плечом, привставая над буднями вновь,
Время художнику кисти его подает.
Время художнику кисти его подает.
Songtekstvertaling
De kunstenaar neemt de verf, de kunstenaar neemt de borstel.
En de maskers verdwijnen en de gezichten verschijnen.
En de blikken op de foto zijn nog steeds onvoorzichtig.,
Maar in het frame boven de open haard, zal de kunstenaar de eeuwigheid invoegen.
Zwervers en dichters zijn allang verdwenen.,
Maar in tegenstelling tot het plot, kijken portretten van de muren naar beneden.
En alle helden zijn levend, en jong als voorheen.
Gedreven door het lot, vastgehouden door hoop.
De tijd wacht niet, neemt zowel dromen als liefde weg!
Maar de kunstenaar staat op bij de ezel.
En achter de schouder, stijgend boven het dagelijkse leven weer,
De tijd geeft het aan de kunstenaar van de borstel.
Vergulde flikkeringen, ingelijste schilderijen hangen.
De schilderijen zijn als ramen naar verlaten landen.
Je geheimen simpel houden zal moeilijk worden.,
En aan de rand van de wereld, zwaait de kunstenaar achter ons aan.
De tijd wacht niet, neemt zowel dromen als liefde weg!
Maar de kunstenaar staat op bij de ezel.
En achter de schouder, stijgend boven het dagelijkse leven weer,
De tijd geeft het aan de kunstenaar van de borstel.
De tijd wacht niet, neemt zowel dromen als liefde weg!
Maar de kunstenaar staat op bij de ezel.
En achter de schouder, stijgend boven het dagelijkse leven weer,
De tijd geeft het aan de kunstenaar van de borstel.
De tijd geeft het aan de kunstenaar van de borstel.