Valentine Wolfe — Lullaby songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lullaby" van Valentine Wolfe.
Songteksten
These are the forgotten ones
These are the lonely ones
Terribly tiny, frustratingly lonely
Waiting for futures
Long since denied them
To never know pleasure they see all around them
The priests thought to use them
And then to discard them
Disposable pleasures
And no one ever need know
But the angels were watching
And twisted in cruelty
They stepped in to take them
The little boys so close to death
These are the forgotten ones
These are the lonely ones
Terribly tiny, frustratingly lonely
Waiting for futures
Long since denied them
To never know pleasure they see all around them
little hands clutch at your fingers
cold and remorseless and paler than death
grasping for pleasures long since forgotten and never once satisfied
in the pink flush of life
but the life will decay as the pink fades to gray
flesh doesn’t grow older or lose its shape
a frozen eclipse, no more shines the sun, past vanity’s tender embrace
The last breath of life
The faint spark of innocence
Erased in a moment
And it was replaced with the cold
These are the forgotten ones
These are the lonely ones
Terribly tiny, frustratingly lonely
Waiting for futures
Long since denied them
To never know pleasure they see all around them
Songtekstvertaling
Dit zijn de vergeten
Dit zijn de eenzame
Vreselijk klein, frustrerend eenzaam.
Wachten op toekomst
Lang geleden ontkend
Om nooit plezier te kennen zien ze overal om zich heen
De priesters dachten ze te gebruiken.
En dan te ontdoen van hen
Wegwerpartikelen
En niemand hoeft het ooit te weten
Maar de engelen keken
En verdraaid in wreedheid.
Ze stapten in om ze te pakken.
De kleine jongens zo dicht bij de dood
Dit zijn de vergeten
Dit zijn de eenzame
Vreselijk klein, frustrerend eenzaam.
Wachten op toekomst
Lang geleden ontkend
Om nooit plezier te kennen zien ze overal om zich heen
kleine handjes koppeling aan je vingers
koud en weerloos en bleker dan de dood
verlangen naar genoegens lang geleden vergeten en nooit bevredigd
in the pink flush of life
maar het leven zal vergaan als De Roze vervaagt tot grijs
vlees wordt niet ouder of verliest zijn vorm
een bevroren zonsverduistering, niet meer schijnt de zon, voorbij de liefdevolle omhelzing van ijdelheid
De laatste adem van het leven
De zwakke vonk van onschuld
Gewist in een moment
En het werd vervangen door de koude
Dit zijn de vergeten
Dit zijn de eenzame
Vreselijk klein, frustrerend eenzaam.
Wachten op toekomst
Lang geleden ontkend
Om nooit plezier te kennen zien ze overal om zich heen