Vale of Pnath — Time Of Reckoning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Time Of Reckoning" van Vale of Pnath.
Songteksten
Flames of Hell lick this tower of cards
The Devil’s called our bluff on the hand he’s dealt
Exodus — awaken to consume
Rip the flesh from us Tear the core apart
As the weeds slither over our own coffin
Lucifer has arrived
Now risen to collect in pain and suffering
His fire burns with the sins of indulgent wealth
The time of reckoning at hand
Crumbled cities at our feet
With no time left to take a stand
Carnage abound and death replete
Those who survive to tell the stories of their scars
May well continue the road to nothingness
For human nature is to drown out what we wish to forget
And thus we drown ourselves in Satan’s caress
Fallen, we will not stand up or band together
Only time will tell if our wounds will heal
The fiend destroys himself time and time again
No memories remain, no peace of mind attained
We turn to God, but he turns away
We turn on our brothers cutting ties and killing hope
We turn inward to see the treacherous, to see the parasite
We turn a blind eye to the sacrifice
Suffering will be our salvation
Death and rebirth are one
And though we perish, at last we vanquish
The scourge that we’ve become
Songtekstvertaling
Vlammen van de hel lik deze toren van kaarten
De duivel heeft ons gebluft.
Exodus-ontwaakt om te consumeren
Ruk het vlees uit ons scheur de kern uit elkaar
Als het onkruid glijdt over onze eigen doodskist
Lucifer is aangekomen.
Nu opgestaan om te verzamelen in pijn en lijden
Zijn vuur brandt met de zonden van toegeeflijke rijkdom.
De tijd van afrekening
Verbrokkelde steden aan onze voeten
Zonder tijd om een standpunt in te nemen
Slachting in overvloed en vol doden
Zij die overleven om de verhalen van hun littekens te vertellen
Misschien kunnen we de weg naar het niets voortzetten.
Want de menselijke natuur is om te verdrinken wat we willen vergeten
En zo verdrinken wij in de streling van de Satan.
Fallen, we zullen niet opstaan of samenwerken.
De tijd zal leren of onze wonden zullen Helen.
De duivel vernietigt zichzelf keer op keer.
Geen herinneringen meer, geen gemoedsrust bereikt
Wij wenden ons tot God, maar hij wendt zich af.
We keren ons tegen onze broeders die de banden verbreken en hoop doden.
We draaien naar binnen om de verraderlijke te zien, om de parasiet te zien.
We sluiten de ogen voor het offer.
Lijden zal onze redding zijn.
Dood en wedergeboorte zijn één
En hoewel we ten onder gaan, verslaan we eindelijk
De plaag die we zijn geworden