Вадим Курылёв — Дождаться Годо songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Дождаться Годо" van Вадим Курылёв.
Songteksten
На ночном перекрестке без денег они ловили такси
она была прекрасна, как Нэнси, а он печален как Сид
они не верили в завтрашний день, не знали сколько им лет,
а над городом небо темнело, пел ветер, знавший на все ответ
и эта ночь продолжалась как песня в которой один бесконечный куплет
метро закрыто, в карманах пусто и другого выхода видимо нет
и чтоб добраться домой достаточно вспомнить привычный трюк
и читает холодный ветер их жизнь по линиям поднятых рук,
но таксисты, чуя подвох
едут мимо один за другим
он сказал: это бесполезно,
вернемся в гости и там посидим
чтобы дождаться, дождаться
чтобы дождаться Годо
Ей не хотелось идти обратно
она там стащила две пачки Марльборо Лайт
она была упряма как Бони,
а он послушен как Клайд
они стояли еще в сомнении может минуту, а может и час
и в доме напротив в последнем окне давно уже свет погас
они пошли, прижимаясь друг к другу чтобы было теплей
мимо грязных раскопанных улиц, мимо темных аллей
они отправились в дальний путь им было нужно в другой конец
она сказала, что все достало, и что домой не пустить обещал отец
когда луна уронила свой свет они забыли куда идут
их взгляды встретились как через тысячу лет
и стало ясно они живут
чтобы дождаться, дождаться
чтобы дождаться Годо
Она была бледна, как Психея, он нем, как мраморный Зевс
Они не верили, что взрослея найдут еще что-нибудь здесь,
рассвет застал их на том же месте,
а может это казалось всем —
им больше было не надо думать куда идти и зачем.
два недопетых куплета песни,
накрытых серым плащом,
и постовой все стоял ожидая машину с красным крестом:
дождаться, дождаться
дождаться, дождаться
чтобы дождаться Годо…
Songtekstvertaling
In de nacht van de kruising, zonder geld, namen ze een taxi.
ze was perfect als Nancy, en hij is zo verdrietig als Led.
ze geloofden niet in morgen, wisten niet hoe oud ze zijn.,
boven de stad verduisterde de lucht, de wind zong, wie wist alle antwoorden
en deze nacht duurde als een lied waarin één vers oneindig is
metro is gesloten, zakken waren leeg en de andere kant, blijkbaar niet
en om thuis te komen is genoeg om de gebruikelijke truc te herinneren.
en koude wind te lezen hun leven langs de lijnen van opgeheven handen,
maar taxichauffeurs voelen een truc
ga voorbij de ene na de andere
hij zei dat het nutteloos was.,
ze komen terug om te bezoeken en ze zitten
wachten, wachten
om te wachten op Godot
Ze wilde niet terug.
ze heeft daar twee pakjes Marlboro light gestolen.
ze was zo koppig als Bony.,
En Hij is zo volgzaam als Clyde.
zij twijfelden een oogenblik of een uur.
en in het huis aan de overkant was het licht al lang uit in het laatste raam.
ze liepen, snuffelden samen voor warmte.
langs vieze, opgegraven straten, voorbij donkere steegjes
ze gingen op een lange reis ze moesten naar de andere kant
ze zei dat ze alles zat was en dat haar vader had beloofd haar niet naar huis te laten gaan.
toen de maan zijn licht liet vallen, vergaten ze waar ze heen gingen.
hun ogen ontmoetten elkaar in duizend jaar.
en het werd duidelijk dat ze leven.
te wachten, te wachten
om te wachten op Godot
Ze was zo bleek als een Psyche, en hij was zo stom als een marmeren Zeus.
Ze geloofden niet dat ze hier iets anders zouden vinden.,
dawn vond ze op dezelfde plek.,
of misschien leek het voor iedereen —
ze hoefden niet meer na te denken waar ze heen moesten of waarom.
twee half gezongen verzen van het lied,
bedekt met een grijze mantel,
en de bewaker wachtte nog steeds op de auto met het Rode Kruis.:
wacht, wacht.
wacht, wacht.
om te wachten op Godot…