Up The Fury — Alan Jones Wins songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alan Jones Wins" van Up The Fury.
Songteksten
One second is all it takes
To lose it all in so many ways
Two rotten kids in one rotten world
Survived by love and suffering
And given hollow bones on their plates
That they take
We’re empty stomaches starved too late
And so it goes
What our misery brings to me
I’m the mistake you thought would go away
But i’m a fool to think that we would recover from
Another emergency
Two hearts held hostage
On hospital beds
One second is all it takes
To lose it all in so many ways
For now i’ll ignore my pains
Because we grow up
To forget
To save our graces for rainy days
We’re all falling through the cracks
And slipping soundly
Here’s a hand
To let go
We can’t distinguish home from home
So how does this end for us
When you’ve already given up?
On all the times we felt alive
Where i punned and played on words
As you let my lines
Fall short of what i meant
How does our tragedy end?
For now i’ll ignore my pains
Because we grow up to forget
To save our graces for rainy days
We’re all falling through the cracks
And slipping soundly
Here’s a hand to let go
We can’t distinguish home from home
So how does this end for us?
This city slept safe in sheets
While we laid our heads with our enemies
We chose to live
For ourselves
We chose to live
For no one else
We chose to live
Though we’re barely breathing
I chose to live
Where i take my beatings
Songtekstvertaling
Eén seconde is genoeg.
Om alles op zoveel manieren te verliezen
Twee rotkinderen in één rotwereld.
Overleefd door liefde en lijden
En wij hebben holle beenderen op hun platen geplaatst.
Dat ze nemen
We zijn te laat uitgehongerd.
En zo gaat het
Wat onze ellende me brengt
Ik ben de fout waarvan je dacht dat die weg zou gaan.
Maar ik ben gek om te denken dat we zouden herstellen van
Nog een noodgeval.
Twee harten gegijzeld
Op Ziekenhuisbedden
Eén seconde is genoeg.
Om alles op zoveel manieren te verliezen
Voorlopig negeer ik mijn pijn.
Omdat we volwassen worden.
Vergeten
Om onze genaden te bewaren voor regenachtige dagen.
We vallen allemaal door de mazen.
En hij glijdt diep.
Hier is een hand.
Om los te laten
We kunnen thuis niet van thuis onderscheiden.
Hoe eindigt dit voor ons?
Als je het al opgeeft?
Op alle momenten dat we ons levend voelden.
Waar ik sloeg en speelde op woorden
Zoals je mijn tekst liet
Niet doen wat ik bedoelde.
Hoe eindigt onze tragedie?
Voorlopig negeer ik mijn pijn.
Omdat we opgroeien om te vergeten
Om onze genaden te bewaren voor regenachtige dagen.
We vallen allemaal door de mazen.
En hij glijdt diep.
Hier is een hand om los te laten
We kunnen thuis niet van thuis onderscheiden.
Hoe eindigt dit voor ons?
Deze stad sliep veilig in lakens.
Terwijl we onze hoofden legden met onze vijanden
We kozen ervoor om te leven.
Voor onszelf
We kozen ervoor om te leven.
Voor niemand anders
We kozen ervoor om te leven.
Hoewel we nauwelijks ademen
Ik koos ervoor om te leven.
Waar ik mijn slagen neem