Uochi Toki — La recensione di questo disco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La recensione di questo disco" van Uochi Toki.
Songteksten
La prima:
Lo slancio di entusiasmo sensazionalista con sbilanciatissime espressioni tipo:
«Questo disco è il disco della vita.»
«Un genialità indiscussa.»
«Sicuramente la miglior musica prodotta negli ultimi tot anni.»
La seconda:
Il gomitolo di aspettative ed insoddisfazione farcito di cultura per la
somiglianza. Con espressioni esperte come:
«Questo disco non aggiunge nulla di nuovo a quanto già detto.»
«Una cifra stilistica che era innovativa un tempo ma che adesso annoia.
Dalle casse del mio laptop riesco a capire che ormai si tratta sempre degli
stessi suoni. Già dal primo ascolto si capisce che „questo disco mi ricorda“.»
La terza:
La promozione meccanica con l’ausilio di informazioni reperite in rete,
con espressioni enciclopediche tipo:
«È il terzo disco di questo duo che gravita nei dintorni di Alessandria.
Non si può certo dire molto dato che il comunicato stampa è un jpeg che non
spiega il disco, ma siamo sicuri che questa uscita per Tempesta avrà tutte le
carte in regola per spiazzare, far riflettere.»
La quarta:
Il concorso di poesia sotto forma di recensione con figure retoriche tipo:
«I miei neuroni si distaccano.»
«Sento la gente attorno a me pensare.»
«Mi trovo con le cuffie sparate a mille alla fermata del mezzo pubblico che mi
trascina sul mio percorso pendolare e penso.»
Ed eccoci qui, tutti assieme: scrittori di articoli, oggi siete voi quel nodo a
cui la lingua arriva e si dipana, anche se l’oggi non è un riferimento
condiviso. Quello che non riuscite ad afferrare è quanto il toccare strati alti
o profondi porti lontano dalla comunicazione. Quello che non riesco ad
afferrare io è come di fronte alla visione dei nuclei ed esosfere qualcuno
possa preferire questo colloso spiaccichio identitario che non permette né volo
né fusione. Proprio non capisco. Sono io lo stupido che non ci arriva mai,
sono solo io a non sentire gravità da sotto ai piedi ma anche da altri corpi
celesti e pianeti, ho amici sconosciuti che fanno impallidire per l’intensa
qualità della loro attenzione, la profondità del loro ascolto e ricezione.
È l’empatia, altro che recensione, scadenze, editoria. Ci sono ascoltatori che
senza complimenti ci rivolgono domande dirette e ci rivoltano come calzini,
o come un beccaio che rivolta gli intestini, altro che interviste.
L’unico motivo per cui insisto nella mia idiozia è che di persone che
sovra-capiscono ne ho viste ed esistono, e sono queste le lettere,
questa è la lingua, ed è questa la sfida
Dai, fateci vedere che il vostro scrivere non è solo promozione, rivalsa,
od un banale stare a galla in 500 battute non pagate: in palio c'è la visione
dell’intensità della lingua, non la nostra ridicola approvazione
Songtekstvertaling
De eerste:
Het momentum van sensationeel enthousiasme met onevenwichtige uitdrukkingen zoals:
"Dit record is het record van het leven.»
"Een onbetwist Genie.»
"Zeker de beste muziek geproduceerd in de laatste jaren.»
Tweede:
De bal van verwachtingen en ontevredenheid gevuld met cultuur voor de
gelijkenis. Met expert uitdrukkingen als:
"Dit record voegt niets nieuws toe aan wat al gezegd is.»
"Een stylistisch figuur die ooit innovatief was, maar nu saai.
Uit de kisten van mijn laptop kan ik begrijpen dat het nu altijd de
zelfde geluiden. Al vanaf het eerste luisteren begrijpen we dat "deze plaat doet me denken".»
Derde:
Mechanische promotie met behulp van informatie op het net,
met encyclopedische uitdrukkingen:
Het is het derde album van dit duo dat rond Alexandria speelt.
Het is niet mogelijk om veel te zeggen, omdat het persbericht is een jpeg die niet
verklaar het verslag, maar we zijn er zeker van dat deze Storm uitgang alle
kaarten om te bewegen, om na te denken.»
Vierde:
De poëzie wedstrijd in de vorm van een recensie met retorische figuren type:
"Mijn neuronen ontkoppelen.»
"Ik hoor mensen om me heen denken.»
"Ik zie mezelf met een koptelefoon afgevuurd op duizend aan de stop van de publieke media dat ik
sleep op mijn pendelpad en ik denk.»
En hier zijn we, allemaal samen: schrijvers van artikelen, vandaag bent u dat knooppunt van
waar de taal komt en zich ontvouwt, zelfs als vandaag geen referentie is
gedeeld. Wat je niet kunt begrijpen is net zo veel als het aanraken van hoge lagen
of diepe poorten verwijderd van communicatie. Wat ik niet kan
grijpen ik is als voor de visie van de kernen en exosfeer iemand
kan de voorkeur geven aan deze plakkerige identiteitspetter die geen van beide vluchten toestaat
geen fusie. Ik begrijp het gewoon niet. Ik ben de dwaas die er nooit komt.,
ik voel de zwaartekracht niet van ondervoets, maar ook van andere lichamen.
sterren en planeten, ik heb Onbekende vrienden die verbleken voor de intense
kwaliteit van hun aandacht, de diepte van hun luister-en ontvangst.
Het is empathie, anders dan herziening, deadlines, publiceren. Er zijn luisteraars die
zonder complimenten stellen ze ons directe vragen en veranderen ons als sokken,
of als een begrafenisondernemer, behalve interviews.
De enige reden waarom ik aandring op mijn idiotie is die van mensen die
ze begrijpen dat ik ze heb gezien en ze bestaan. en dit zijn de letters.,
dit is de taal, en dit is de uitdaging
Kom op, laat ons zien dat jouw schrijven niet alleen promotie is, wraak.,
of een banaal blijf drijven in 500 onbetaalde grappen: op het spel staat de visie
van de intensiteit van de taal, niet onze belachelijke goedkeuring