Unzucht — Nymphonie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nymphonie" van Unzucht.
Songteksten
Ihre Welt schien längst verloren
Nichts machte einen Sinn
Doch aus den Zweifeln dieser Zeit
Erwuchs ein starkes Kind
War es zu viel, war es zu weit
Für den Leichtsinn unserer Zeit
Sie war zu einzigartig
Um nur den anderen zu gefallen
Die dich zwingen, ihrem Weg zu folgen
Um mit ihnen zu fallen
Bis sie sich weiterdrehte
War diese Welt ihr trautes Heim
Bevor sie Krallen zeigte
War sie scheinbar nie allein
Und sie läuft bis zum Rand
In Gedanken Hand in Hand
Die Augen groß, von Herzen rein
Bereit, die Götter anzuschreien
Und sie fragt nicht nach dem Sinn
Findet alles nicht mehr schlimm
Nimmt Gedanken in den Mund
Und sinkt langsam auf den Grund
Das Heer der tief Enttäuschten
Ist gefangen im Selbstbetrug
Weil sie ihren Traum verkauften
Das Leben als Trauerzug
Die große Unbekannte
Die uns wild durchs Leben trieb
War es nur die Angst vorm Ende
Haben wir je geliebt?
Die Saat der Wahrheit war in Sünde neu geboren
Ihr strahlendes Lächeln ist für immer eingefroren
Die goldene Kugel ihrer Jugend ging verloren
In dieser Zeit, in dieser Welt bleibt keine Seele ungeschoren
Songtekstvertaling
Hun wereld leek lang verloren.
Niets was logisch.
Maar uit de twijfels van deze tijd
Groeide op als een sterk kind
Was het te veel, was het te ver
Voor de roekeloosheid van onze tijd
Ze was te uniek.
Om alleen de anderen te behagen
Je dwingen om hun pad te volgen.
Om met hen in te vallen
Totdat ze bleef draaien.
Was deze wereld jouw thuis?
Voordat ze klauwen liet zien
Ze was blijkbaar nooit alleen.
En ze rent naar de rand
In gedachten Hand in hand
Ogen groot, puur uit het hart
Klaar om naar de goden te schreeuwen
En ze vraagt niet om de Betekenis
Vindt niets slechts meer
Neemt gedachten in de mond
En langzaam zinkt naar de bodem
Het leger van de diep teleurgestelde
Is gevangen in zelfbedrog
Omdat ze hun droom verkochten.
Het leven als begrafenisstoet
De grote onbekende
Wat ons wild door het leven dreef
Was het gewoon de angst voor het einde
Hebben we ooit liefgehad?
Het zaad van de waarheid werd herboren in de zonde.
Haar stralende glimlach is voor altijd bevroren
De Gouden Bal van haar jeugd was verloren.
In deze tijd, in deze wereld, blijft geen ziel ongedeerd.