Unter Null — Godless songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Godless" van Unter Null.
Songteksten
so many days i’ve can’t stop myself
from fighting this monster that eats me alive
so many time i’ve fought and i’ve tried
to live for a moment without fearing my mind
i hate this, yet live this, and it’s bringing me down
i feel like I’m standing on uneven ground
the balance to life has been skewered so violent
I’m so sick of this death-instinct silence
so despondent and so somber so frail
so scared to begin for the fear i will fail
I’m alone in this pattern and i can’t call for grace
I’m left in this mess that is such a disgrace
i fear for my mind more than i fear for life
the one thing worth saving is the love i deny
and i feel so hollow, but i yearn to relent
the control for some peace and freedom from this torment
there’s no one to save me and i can’t save myself
i’d give my whole being for some kind of help
but no one can stop this goddamn monster so great
all hope is now lost and it’s too late
i numb to forget, to quiet the nose
so deafened by silence, i can’t live with myself
i numb to forgive, for myself can’t forget
that i could’ve been someone without any regret
you lying man who tells a tale of flawless love and peace of mind
of parting seas and curing blind
your lies my faith, there’s no remorse
you spin your tale with brutal force
your lies, my faith, my breathing grace
i ran from life, i erased my faith
I am so blind
and seeing eyes are not so kind
Songtekstvertaling
zoveel dagen dat ik mezelf niet kan tegenhouden.
van het vechten tegen dit monster dat me levend opeet.
zo vaak heb ik gevochten en geprobeerd
om een moment te leven zonder bang te zijn voor mijn geest.
ik haat dit, maar leef dit, en het brengt me naar beneden
ik voel me alsof ik op ongelijke grond sta.
de balans naar het leven is zo gewelddadig.
Ik ben zo ziek van deze dood-instinct stilte
zo moedeloos en zo somber zo broos
zo bang om te beginnen voor de angst dat Ik zal falen
Ik ben alleen in dit patroon en ik kan niet om genade vragen.
Ik zit in deze rotzooi die zo ' n schande is.
ik vrees meer voor mijn geest dan voor het leven.
het enige dat het redden waard is, is de liefde die ik ontken.
en ik voel me zo hol, maar ik verlang ernaar om toe te geven
de controle voor enige vrede en vrijheid van deze kwelling
er is niemand om me te redden en ik kan mezelf niet redden.
ik zou mijn hele wezen geven voor een soort van hulp.
maar niemand kan dit monster tegenhouden.
alle hoop is nu verloren en het is te laat
ik verdoofd om te vergeten, om de neus te kalmeren
zo doof door stilte, Ik kan niet met mezelf leven.
ik verdoofd om te vergeven, voor mezelf kan het niet vergeten
dat ik iemand had kunnen zijn zonder enige spijt
jij liegende man die een verhaal vertelt over onberispelijke liefde en gemoedsrust
van de zee bij scheiding en van blinden
jouw leugens mijn geloof, er is geen wroeging
je verdraait je verhaal met brute kracht.
jouw leugens, mijn geloof, mijn ademende genade
ik vluchtte voor het leven, ik wiste mijn geloof
Ik ben zo blind.
en ogen zien is niet zo aardig.