Unitopia — Justify songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Justify" van Unitopia.

Songteksten

Ice Caps are melting. Tides are turning.
Wild, wild life is crying out in vain.
Ozone depleting. Global Heating.
Child, child with no future. What a shame.
Can’t you see the forest for the trees?
I forgot, we chopped them all down.
Don’t you know you’re getting hard to please,
Stop the rot before it comes 'round to you.
Building fences. Strong defences.
Keeps them in or does it keep us out?
Bridges burning, while seats of learning,
Sow, sow into mind fields seeds of doubt.
Can’t you see it’s getting hard to sleep?
Tossing and turning, not a moment’s peace.
Don’t you know what you sow is what you reap.
Wasted minute in a sea of apathy.
You seek to justify a better way of life.
The more things change the more they stay the same.
Why do you quantify yet wield a two-edged knife?
For you to win must you destroy the game?
The walls between us are getting wider.
Eye for eye is not the only way to go.
Can’t you see there’s enough insanity?
Life as it is not as it should be.
You lay down with dogs, you’re gonna wake up with fleas.
You’re scratching the surface, not treating the disease.
Justify the things we do to make a better place to live.
You can’t satisfy both me and you.
There’s so much of your life you’ve gotta give.
But, do you know the way home from here?
PART ll
Tears well up in rheumy eyes as I recall the time,
That all were silent, souls were torn apart.
Hear the voices rising against an unseen foe,
Terror in the minds and hearts.
Vindicate the actions, can’t do this anymore.
When we gage reactions, when we’re always keeping score.
Give and take is lost on us, we’re always wanting more and more.
You ask the question 'Why I’m here and who are they?'
And 'What's been going on?'
And 'How could we let ourselves be led to such a place?'
Who is right and who is wrong?
It’s the way we live and die in constant state of fear,
All we do is cover weakness, don’t shed a single tear.
And every waking moment only serves to tell us why,
There’s no second chances here.
You come to realise there’s more to life than this.
A bowl of dirt revolving 'round a distant sun.
That everything that happens, happens for a reason,
And not some twist of fate or cosmic roll of dice.
So now’s the time to breathe deep the atmosphere of love,
And feel the warmth around you, and start to look above,
The horizons of the many fears and doubts that cloud an open mind.
PART lll
The walls between us come crashing down.
Brother, my brother, the children hold the key.
Finally see just where we need to be.
Stand together, a greater destiny.
Now you know you don’t get it all for free.
Will it Take you, elevate you, re-generate you.
No need to justify a better way of life.
The more we change the more we realise,
It’s time to satisfy the yearning deep within.
And know the meaning of the sacrifice.
by Vagner «Sieg"Saraiva

Songtekstvertaling

De ijskappen smelten. Het tij keert.
Wild, wild leven schreeuwt tevergeefs.
Ozonafbrekend. opwarming.
Kind, kind zonder toekomst. Wat jammer.
Zie je het bos niet voor de bomen?
We hebben ze allemaal omgehakt.
Weet je niet dat je moeilijk tevreden bent?,
Stop met rotten voordat het bij je komt.
Hekken bouwen. Sterke verdediging.
Houdt ze binnen of houdt het ons buiten?
Bruggen branden, terwijl stoelen van leren,
Zaait, zaait in gedachtenvelden zaad van twijfel.
Zie je niet dat het moeilijk wordt om te slapen?
Gooien en draaien, geen moment rust.
Weet je niet wat je zaait is wat je oogst?
Verspilde minuut in een zee van apathie.
Je probeert een betere manier van leven te rechtvaardigen.
Hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven.
Waarom gebruik je nog een mes met twee kanten?
Om te winnen moet je het spel vernietigen?
De muren tussen ons worden breder.
Oog om oog is niet de enige manier om te gaan.
Zie je niet dat er genoeg waanzin is?
Het leven is niet zoals het hoort te zijn.
Als je met honden gaat liggen, word je wakker met vlooien.
Je krabt aan de oppervlakte, je behandelt de ziekte niet.
Rechtvaardig de dingen die we doen om een betere plek te maken om te wonen.
Je kunt mij en jou niet bevredigen.
Er is zoveel van je leven dat je moet geven.
Maar, weet je de weg naar huis vanaf hier?
Deel II
Tranen in reuma ogen als ik me de tijd herinner,
Dat ze allemaal stil waren, zielen werden verscheurd.
Hoor de stemmen opkomen tegen een onzichtbare vijand,
Angst in gedachten en harten.
We kunnen dit niet meer doen.
Wanneer we gage reacties, wanneer we altijd de score bijhouden.
Geven en nemen is verloren op ons, we willen altijd meer en meer.
Je vraagt je af waarom ik hier ben en wie zij zijn?'
En wat is er aan de hand?'
En 'hoe kunnen we ons naar zo' n plek laten leiden?'
Wie heeft gelijk en wie heeft ongelijk?
Het is de manier waarop we leven en sterven in constante staat van angst.,
Alles wat we doen is zwakte verbergen, geen traan laten.
En elk moment van ontwaken vertelt ons alleen maar waarom.,
Er is geen tweede kans hier.
Je beseft dat er meer in het leven is dan dit.
Een kom aarde die rond een verre zon draait.
Dat alles wat gebeurt, gebeurt met een reden.,
En geen speling van het lot of kosmische dobbelstenen.
Dus nu is het tijd om diep in te ademen de atmosfeer van liefde,
En voel de warmte om je heen, en begin boven te kijken,
De horizon van de vele angsten en twijfels die een open geest vertroebelen.
Deel III
De muren tussen ons komen naar beneden.
Broer, broer, de kinderen hebben de sleutel.
Eindelijk zien waar we moeten zijn.
Samen staan, een groter lot.
Nu weet je dat je het niet allemaal gratis krijgt.
Zal het je nemen, je verheffen, je opnieuw genereren.
Je hoeft geen betere manier van leven te rechtvaardigen.
Hoe meer we veranderen, hoe meer we ons realiseren.,
Het is tijd om het verlangen diep van binnen te bevredigen.
En de Betekenis van het offer kennen.
door Vagner "Sieg" Saraiva