United Irishmen — James Larkin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "James Larkin" van United Irishmen.
Songteksten
In Dublin City in 1914 the boss was rich and the poor were slaves
The women working and the children hungry then on came Larkin like a mighty wave
The workers cringed when the boss man thundered seventy hours was their weekly
chore
They asked for little and less was granted lest getting little they’d asked for
more
Then came Larkin in 1914 a mighty man with a mighty tongue
The voice of labour the voice of justice and he was gifted, he was young
God sent Larkin in 1914 a labor man with a union tongue
He raised the workers and gave them courage he was their hero and a workers son
It was in August the boss man told us no union man for them could work
We stood by Larkin and told the boss man we’d fight or die but we’d never shirk
Eight months we fought eight months we starved we stood by Larkin through thick
and thin
But foodless homes and the crying children, they broke our hearts and we could
not win
When Larkin left us we seemed defeated the night was black for the working man
But on came Connolly came with new hope and counsel his motto was we’ll rise
again
In 1916 in Dublin City the English army burnt our town
They shelled the buildings and shot our leaders the harp was buried beneath the
crown
They shot McDermott and Pearse and Plunkett they shot McDonagh Ceannt and
Clarke the brave
From bleak Kilmanham they took their bodies to Arbour hill to a quicklime grave
Last of all of the seven leaders they shot down James Connolly
The voice of labour the voice of justice gave his life that we might be free
Songtekstvertaling
In Dublin City in 1914 was de baas rijk en de armen waren slaven
De vrouwen die werkten en de kinderen hongerden toen kwam Larkin als een machtige Golf
De arbeiders krioelden toen de baas zeventig uur sloeg, was hun weekblad.
klus
Ze vroegen om weinig en minder, zodat ze niet klein zouden worden waar ze om vroegen.
meer
Toen kwam Larkin in 1914 een machtige man met een machtige tong
De stem van de Arbeid de stem van gerechtigheid en hij was begaafd, hij was jong
God stuurde Larkin in 1914 een arbeider met een union tongue.
Hij voedde de arbeiders op en gaf hen moed hij was hun held en een arbeiderszoon
In augustus zei de baas dat er geen vakbondsman voor hen kon werken.
We stonden bij Larkin en zeiden tegen de baas dat we zouden vechten of sterven, maar we zouden ons nooit onttrekken aan de regels.
Acht maanden we vochten acht maanden we verhongerden we stonden bij Larkin door dik
en dun
Maar voedselloze huizen en de huilende kinderen, ze braken onze harten en we konden
niet winnen
Toen Larkin ons verliet leken we verslagen de nacht was zwart voor de werkende man
Maar toen kwam Connolly met nieuwe hoop en raad. zijn motto was:
nogmaals
In 1916 brandde het Engelse leger onze stad af.
Ze beschieten de gebouwen en schoten onze leiders neer. de harp werd begraven onder de
kroon
Ze schoten McDermott en Pearse en Plunkett neer. ze schoten McDonagh Ceannt neer.
Clarke de dappere
Van bleak Kilmanham namen ze hun lichamen mee naar Arbour hill naar een ongebluste graf.
De laatste van de zeven leiders die James Connolly hebben neergeschoten.
De stem van de Arbeid de stem van gerechtigheid gaf zijn leven om vrij te zijn