Unarmed For Victory — Royal Ocean songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Royal Ocean" van Unarmed For Victory.
Songteksten
In the darkest of nights, we walked along ink-filled shores
From calm moonlit waters branches and hungering roots came forth
How deep a passion persisted in the midst of our prolonged asphyxiation
Had you dreamt of this? Had you tasted this?
Everything that once carried weight had lost it all
Weightless. Emptiness. Those roots forced us down to a crawl.
There, a magnificent scene took shape,
Ink etched downwards on your hopeful, restful, bloodied face
Why would you smile?
It was something I could not understand
Why would you try to live in antique world filled with fading hands?
Around us the stars lost their place in the nighttime sky
Marking landfall near our heads, signaling the end of our time
This is over, it has been quite over for a while now
And yet it feels like the beginning of something…
I know not everything behind me is intimate,
I try and walk with eyes set on foreign ground
Causing conflict, how strange these sounds
It’s hard to think clear when standing in murky air
That night I watched you fall apart, I watched you disappear
Your hands danced franticly as you came out of the coma
My breathing stilled as you came out of the coma
But then I woke up,
I woke up.
Nothing lies between the hearts that do not exist.
(.Goodbye dreamer, this is reality. You’ve killed this in your dreaming.)
Songtekstvertaling
In de donkerste nachten liepen we langs met inkt gevulde kusten.
Uit kalme maanverlichte wateren kwamen takken en hongerende wortels voort
Hoe diep een passie bleef in het midden van onze langdurige verstikking
Had je hiervan gedroomd? Had je dit geproefd?
Alles wat ooit gewicht droeg, had alles verloren.
Gewichtloos. Leegte. Die wortels dwongen ons tot een kruip.
Daar nam een prachtige scène vorm aan. ,
Inkt naar beneden gegrift op je hoopvolle, rustgevende, bebloede gezicht
Waarom zou je lachen?
Het was iets wat ik niet kon begrijpen.
Waarom zou je in een antieke wereld leven, gevuld met vervaagde handen?
Om ons heen verloren de sterren hun plaats in de nachtelijke hemel
Het markeren van Landval bij ons hoofd, het signaleren van het einde van onze tijd
Dit is voorbij, het is al een tijdje voorbij.
En toch voelt het als het begin van iets…
Ik weet dat niet alles achter me intiem is.,
Ik probeer te lopen met ogen op vreemde grond
Wat een vreemde geluiden.
Het is moeilijk helder te denken als je in troebele lucht staat.
Die avond zag ik je instorten en zag ik je verdwijnen.
Je handen dansten Fransoos toen je uit de coma kwam.
Mijn ademhaling werd stil terwijl jij uit de coma kwam.
Maar toen werd ik wakker.,
Ik werd wakker.
Niets ligt tussen de harten die niet bestaan.
(.Vaarwel dromer, dit is de realiteit. Je hebt dit gedood in je dromen.)