Udo Lindenberg — Mister Nobody songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mister Nobody" van Udo Lindenberg.

Songteksten

werde ich geweckt
und es wird mir 'ne Packung Speiseeis
in den Frühstücksmund gesteckt
ich freu mich, und gähn noch mal durch
und dann kicher ich vor mich hin
denn in der Zeitung steht schon wieder drin
was ich für ein böser Bube bin
es ist ein Leben wie auf einem Silbertablett
von Kameras umgeben, auf dem Präsentierparkett
und ich denk mir: Heut bleib ich lieber im Bett
Wenn er dann rausgeht, stolpert er über die Fans
die im Hausflur auf ihn warten
er setzt sich dazu, bemalt Arme und Beine
und verteilt seine Hochglanzkarten
und in den Kneipen haut man ihm auf die Schulter
so daß sie ihm fast bricht
doch er weiß, wie das gemeint ist
und deshalb weint er nicht
Manchmal träumt er, er wär wie früher
ein Mister Nobody
und er streunt durch die Gegend
und hängt rum in dunklen Cafes
und wilden Separees
keiner fragt, wer er ist, selbst wenn er dreist
der Serviererin in das Strumpfband beißt
er wär ein Nobody, ein Mister Nobody
Er fragt sich schon bei mancher Frau
die ihm so unterkam
war es sein Name, der Ruhm, die Kohle
oder war es sein privater Charme?
Und manche große Liebe ergab sich leider nicht
denn hinter all den Postern
sahen sie nie sein echtes Gesicht
Manchmal träumt er, er wär wie früher
ein Mister Nobody
und er streunt durch die Gegend
und hängt rum und schläft im Stadtpark
keiner fragt, wer er ist, selbst wenn er kühn
sein Lasso nach dem Mond schmeißt
um den runterzuziehn
er wär ein Nobody, ein Mister Nobody
Er hätte sicher nicht ganz so viele Freunde
doch falsche Freunde gibt es sowieso zuviel
vielleicht nur einen, der total zu ihm hält
mit dem er die Welt auf den Kopf stellt
er wär ein Nobody, ein Mister Nobody

Songtekstvertaling

zal ik wakker worden
en het zal me een pak ijs geven
in de Ontbijtmond
Ik ben gelukkig en geeuw weer
en dan giechel ik voor me.
omdat het weer in de krant staat.
wat ben ik toch een stoute jongen.
het is een leven als op een presenteerblaadje
omringd door camera ' s, op de presentatievloer
en ik denk bij mezelf: vandaag blijf ik liever in bed
Als hij naar buiten gaat, struikelt hij over de Fans.
ik wacht op hem in de hal.
hij gaat zitten om armen en benen te schilderen.
en verdeelt zijn glanzende kaarten
en in de pubs sloeg je hem op de schouder.
zodat het hem bijna breekt.
maar hij weet hoe dit bedoeld wordt.
en daarom huilt hij niet
Soms droomt hij dat hij is zoals hij was.
een meneer niemand
en hij zwerft rond
en rondhangt in donkere cafés
en bij de bladeren van het koren.
niemand vraagt wie hij is, zelfs niet als hij schaamteloos is.
de serveerster bijt in de Kousenband.
hij zou een niemand zijn, een meneer niemand.
Hij vraagt zich al af met een vrouw.
die zich zo aan hem overgeeft.
was het zijn naam, de roem, de kolen
of was het zijn persoonlijke charme?
En wat grote liefde helaas niet bleek
want achter al die posters
nooit zijn echte gezicht gezien
Soms droomt hij dat hij is zoals hij was.
een meneer niemand
en hij zwerft rond
en rondhangt en slaapt in het stadspark
niemand vraagt wie hij is, ook al is hij moedig.
zijn Lasso naar de maan gooien
om het naar beneden te trekken
hij zou een niemand zijn, een meneer niemand.
Hij zou zeker niet zoveel vrienden hebben
maar valse vrienden zijn toch te veel.
misschien eentje die zich aan hem vastklampt.
waarmee hij de wereld op zijn kop zet
hij zou een niemand zijn, een meneer niemand.